การพัฒนาภาษาอังกฤษกับการเรียนรู้ของนิสิตบัณฑิตศึกษา มจร.

บทคัดย่อ

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนเพื่อให้เป็นตามปรัชญาของมหาวิทยาลัยที่ว่า “จัดการศึกษาพระพุทธศาสนา บูรณาการกับศาสตร์สมัยใหม่ พัฒนาจิตใจและสังคม” และได้กำหนดวิสัยทัศน์ในการเป็นมหาวิทยาลัยที่เป็นศูนย์กลางการศึกษาพระพุทธศาสนาของโลกในอนาคต ดังจะเห็นได้จากการที่มหาวิทยาลัยได้จัดตั้งวิทยาลัยพุทธศาสน์นานาชาติขึ้นเพื่อสอดรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซียน สถาบันภาษา มจร. จึงได้จัดการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษระดับบัณฑิตศึกษา ตลอดทั้งแนวทางแก้ไขและการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรภาษาอังกฤษระดับบัณฑิตศึกษา ซึ่งถือว่าเป็นทรัพยากรบุคคลที่สำคัญต่อการพัฒนาประเทศชาติในด้านการใช้ภาษาอังกฤษทางพระพุทธศาสนา แต่ในความเป็นจริงทักษะความสามารถของนิสิตในการเรียบเรียงเขียนออกมาเป็นข้อความต่อเนื่องตามจุดประสงค์การสื่อสาร ซึ่งผลสัมฤทธิ์การเรียนตามเกณฑ์ที่กำหนดยังอยู่ในระดับต่ำ ย่อมแสดงให้เห็นว่าการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเน้นการทำให้ความรู้ในหลักภาษาเป็นความรู้พร้อมใช้ ผู้เรียนสามารถนำมาใช้ในการตรวจสอบความถูกต้องของการใช้ภาษาของตนได้ แต่ยังไม่สามารถนำมาใช้เพื่อการสื่อสารได้สอดคล้องกับวรรณกรรมที่ทบทวนว่าความรู้พร้อมใช้นี้เป็นเสมือนข้อมูลในหน่วยสะสมความจำ ที่ผู้เรียนสะสมพร้อมที่จะถูกดึงเมื่อนำมาใช้ในการฟัง พูด อ่าน เขียน ย่อมส่งผลให้ทักษะการสื่อสารของผู้เรียนจำกัดลงได้