การพัฒนาแอพพลิเคชั่นเพื่อส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เมืองเชียงแสน จังหวัดเชียงราย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
วิจัยเชิงปฏิบัติการครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาแอพพลิเคชั่นเพื่อส่งเสริมแหล่ง
ท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เมืองเชียงแสน จังหวัดเชียงราย ได้แก่ 1. จัดทำแผนพัฒนาศิลปวัฒนธรรม
เชียงแสนมรดกล้านนา 2. พัฒนานวัตกรรมศิลปวัฒนธรรมเชียงแสนด้วยแอพพลิเคชั่น 3. การส่งเสริม
การท่องเที่ยววัฒนธรรมมรดกล้านนา องค์ความรู้ที่เป็นผลการจัดการความรู้ในระดับชุมชนด้าน
การศึกษาเชิงสำรวจ ข้อมูลและวิธีการใช้ประโยชน์ของนวัตกรรมแอพพลิเคชั่นส่งเสริมการท่องเที่ยว
ศิลปวัฒนธรรมสร้างความเข้มแข็งชุมชน โดยใช้วิธีการศึกษาผสมผสานทั้งการสำรวจ ศึกษาเอกสาร
บุคลากรที่เกี่ยวข้อง ข้อมูลที่ศึกษารวบรวมโดยการสัมภาษณ์ และแบบสอบถาม ด้วยวิธีวิจัยข้อมูลเชิง
ปริมาณ และคุณภาพ โดยนำข้อมูลมาวิเคราะห์แยกพิจารณาถึงจุดแข็ง จุดอ่อน โอกาส และอุปสรรค์
นำข้อมูลมาวิเคราะห์ใน 3 ประเด็นที่ศึกษาการพัฒนารูปแบบสำหรับส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยว
ศิลปวัฒนธรรมกระแสเศรษฐกิจใหม่ การใช้ประโยชน์ของนวัตกรรมเพื่อสร้างความเข้มแข็งชุมชน
สร้างงาน สร้างรายได้จะต้องมีการปรับปรุงผลิตภัณฑ์ การท่องเที่ยวโบราณสถาน ประวัติศาสตร์ให้
สมบูรณ์ขึ้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2516). ตำนานสิงหนวติกุมารในประชุมพงศาวดาร ภาคที่61 พิมพ์ครั้งที่สามในงาน
พระราชทานเพลิงศพพลตรี เจ้าราชบุตร (วงศ์ตวัน ณ เชียงใหม่). กรุงเทพฯ:กรมศิลปากร.
กิดานัน มลิทอง. (2548). ไอซีทีเพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร : ห้างหุ้นส่วนจำกัด อรุณการพิมพ์.
การท่องเที่ยวแหงประเทศไทย. (2562). แผนปฏิบัติการของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยประจำปี
งบประมาณ 2562. กรุงเทพมหานคร :การท่องเที่ยวแหงประเทศไทย.
พระยาประชากิจกรจักร. (2516). “ภาคที่ 4 ชื่อพิงควงศ์ว่าด้วยละวะสมัย : บริจเฉทที่11ว่าด้วยลาว
จกราชสร้างเมืองเชียงราว”. และกรมศิลปากร “พงศาวดารเมืองเงินยางเชียงแสน” ใน
ประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 61. กรุงเทพมหานคร : กรมศิลปากร.
วินัย พงศ์ศรีเพียร. (2540). เมืองเชียงแสนในจดหมายเหตุชาวตะวันตก. โลกประวัติศาสตร์ 3.
(เมษายน-มิถุนายน 2540).
วีรพันธุ์ มาไลยพันธุ์. (2515). เครื่องมือยุคหินเก่าที่เชียงแสน. (โบราณคดีปี ที่4:ฉบับ1 ก.ค. 2515).
วรรณดี สุทธินรากร. (2556). การวิจัยเชิงคุณภาพ : การวิจัยในกระบวนทัศน์ทางเลือก.
กรุงเทพมหานคร : บริษัทสำนักพิมพ์สยามปริทัศน์ จำกัด.
วรรณีแกมเกตุ. (2551). วิธีวิทยาการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร :
โรงพิมพ์แห่ง (2551).
พระยาประชากิจกรจักร์. (2507). ภาคที่1 ชื่อสุวรรณโคมคำว่าด้วยขอมสมัย ในพงศาวดารโยนก.
พิมพ์ครั้งที่ห้า. กรุงเทพมหานคร: คลังวิทยา.
พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 1 ฉลับเจ้าพระยาธิพากรวงศมหาโกษาธิบดี.
กรุงเทพมหานคร : อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน)). 2552.
ไพศาล วรคำ. (2553). การวิจัยเพื่อการศึกษา. มหาสารคาม : มหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคาม
พิมพ์ครั้งที่ 3.
วีรพันธุ์ มาไลยพันธุ์. (2515). เครื่องมือยุคหินเก่าที่เชียงแสน. โบราณคดี ปีที่ 4 ฉบับ 1 (ก.ค.2515).
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและ
สังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. กรุงเทพมหานคร : สำนักนายกรัฐมนตรี. 2560-2564).
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2559). แผนพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-
2564).กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ).
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่12 (พ.ศ. 2560-2564).
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ).
วิทยานิพนธ์/วารสาร
ชูวิทย์ มิตรชอบ. (2553). เศรษฐกิจสร้างสรรค์ แนวคิดในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจไทย ในทศวรรษ
หน้า. กรุงเทพมหานคร : เศรษฐศาสตร์สุโขทัยธรรมาธิราช. 5 (1)).
จักรินรัตน์ นิยมค้า. (2552). การวิจัยเรื่องนี้การพัฒนาศักยภาพการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิง
ประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น จังหวัดเชียงใหม่ ปี ที่ 3. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.
ประภาวี วงษ์บุตรศรี. (2556). การพัฒนาคุณภาพการท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ในภาค
ตะวันออกเฉียงเหนือ. ราชสีมา : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
พรสวรรค์ อัมรานนท์. (2526). ตำนานเชียงแสน : การศึกษาเชิงวิจารณ์. กรุงเทพมหานคร :
มหาวิทยาลัยศิลปกรณ์).
ภัทรา แจ้งใจเจริญ. (2558). การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมกรณีศึกษาชุมชนโอหงิมาจิหมู่บ้าน
ชิราคาว่าโก จังหวัดกิฝุ ประเทศญี่ปุ่น. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
นุชนภางค์ ชุมดี. (2549). การตั้งถิ่นฐานและพัฒนาการของชุมชนโบราณในเขตเมืองเชียงแสนระหว่าง
พุทธศตวรรษที่ 19-24. เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศักย์ศรน์ มงคลอิทธิเวช. (2552). การวิจัยเรื่องกระบวนการพัฒนาศักยภาพชุมชนเพื่อให้เป็นชุมชนน่า
อยู่ :กรณีศึกษาบ้านสบยาบ อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย. เชียงใหม่:หาวิทยาลัย
เชียงใหม่.
บทสัมภาษณ์
สนทนากลุ่ม พระพุทธิญาณมุนี รองเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม พระอภิชาติ รติโก เจ้าอาวาสวัดสบกก วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม นายทนงศักดิ์ หน่อสุวรรณ เกษตรอ าเภอเชียงแสน วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม นางสาวโสภาพร ไสยแพทย์ ศึกษานิเทศก์ สพฐ. เขต 3 วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม นายบุญส่ง เชื้อเจ็ดตน วัฒนธรรมเชียงแสน อ าเภอเชียงแสน วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม นายนิวัฒน์ ร้อยแก้ว นักอนุรักษ์ลุ่มน้ าโขง อ าเภอเชียงแสน วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม นายนิรันดร์กุณะ ผู้น าชุมชนบ้านสบกก กลุ่มชาติพันธุ์พื้นที่ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สนทนากลุ่ม ผู้ช่วยศาสตราจารย์พิเศษนเรศร์ บุญเลิศ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วิทยาลัยสงฆ์เชียงราย วันที่ 21 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ พระพุทธิญาณมุนี รองเจ้าคณะจังหวัดเชียงราย วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ พระครูพิศาลธรรมาทร(จรัญ) เจ้าคณะอ าเภอเชียงแสน วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ พระครูจิรอินโทภาส รองเจ้าคณะอ าเภอเชียงแสน วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ พระครูวิจารณ์ธรรมสุนทร เจ้าอาวาสวัดพระธาตุเจดีย์หลวง วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ พระครูสุจิณเจติยานุการ เรองเจ้าอาวาสวัดพระธาตุผาเงา วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ นางแพร ดอนชัย กลุ่มรักสุขภาพ จังหวัดเชียงราย วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ นายสายัญ วงค์เงิน ประชาชนที่ได้น าแอพพลิเคชั่น วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563
สัมภาษณ์ นายนิวัฒน์ ร้อยแก้ว นักอนุรักษ์ลุ่มน้ าโขง อ าเภอเชียงแสน วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563