การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุค HR 4.0
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
มนุษย์เป็นทรัพยากรที่สำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาชุมชน สังคม ประเทศชาติ และโลก ซึ่งในแวดวงวิชาการ ด้านรัฐประศาสนศาสตร์ได้กล่าวถึงวิวัฒนาการศึกษาศาสตร์การบริหารคน ซึ่งเรียกว่า การบริหารทรัพยากรมนุษย์ หรือ Human Resources Management (HRM) มาช้านาน แต่การนำศาสตร์ดังกล่าวมาใช้ในประเทศไทยยังคงมี ข้อจำกัดอยู่บ้าง ผู้เขียนจึงศึกษาค้นคว้าและได้เขียนบทความทางวิชาการ เรื่อง การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุค HR 4.0 โดยได้กำหนดกรอบการศึกษา ดังนี้ 1) ที่มา ความหมาย แนวคิดและทฤษฎีการบริหารทรัพยากรมนุษย์ 2) แนวคิดเกี่ยวกับการจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุค HR 1.0 – 3.0 3) แนวพระราชดำริของรัชกาลที่ 9 เกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรมนุษย์ และ 4) การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุค HR 4.0
จากการศึกษาพบว่า มีนักวิชาการประเทศแบ่งวิวัฒนาการการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในประเทศไทยไว้ 3 ยุค คือ ยุค HR 1.0 – 3.0 จึงเป็นโจทย์สำหรับประเทศไทยว่าในยุค HR 4.0 ซึ่งบริบทของสังคมเปลี่ยนแปลงไป มากมาย และจากการศึกษาค้นคว้าดังกล่าว ผู้เขียนได้รูปแบบ (Model) ในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุค HR 4.0 “2 แนว 2 เงื่อนไข” ซึ่งเป็นการน้อมนำพระราชดำรัสเกี่ยวกับทรัพยากรมนุษย์มาบูรณาการใช้กับการบริหาร ทรัพยากรมนุษย์ในยุคแห่ง HR 4.0 ถ้าหากมีการสานต่อและนำไปประยุกต์ใช้ในองค์กรแต่ละระดับย่อมส่งผลดีต่อการ พัฒนาประเทศไทยอย่างแน่นอน
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
1) หนังสือ
ไกรยุทธ ธีรตยาคีนันท์. (ม.ป.ป.) : แนวพระราชดำริด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทมหานคร : ม.ป.ท.
กลุ่มประชาสัมพันธ์ สำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม. (มปป). 99 พระบรมราโชวาท น้อมนำราษฎร์ร่มเย็นเป็นสุขศานต์. กรุงเทพมหานคร : ม.ป.ท.
เดชวิทย์ นิลวรรณ. (2548). การบริหารทรัพยากรมนุษย์, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่. เชียงใหม่ : หจก.ธนุชพริ้นติ้ง.
ประเวศน์ มหารัตน์สกุล. (2556). การจัดการทรัพยากรและการพัฒนามนุษย์. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ส.เอเซีย เพรส (1989) จำกัด.
เรื่องวิทย์ เกษสุวรรณ. (2556). การจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพมหานคร : บริษัท บพิธการพิมพ์ จำกัด.
วิลาวรรณ รพีพิศาล. (2554). ความรู้พื้นฐานในการบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ วิจิตรหัตถกร.
ศิริรัตน์ ชุนหคล้าย. (2558). การบริหารจัดการองค์การตามทฤษฎีรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : โรง พิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมชาย หิรัญกิตติ. (2542). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ฉบับมาตรฐาน. กรุงเทพมหานคร : ธีระฟิล์มและไซเทกซ์.
อำนวย แสงสว่าง. (2544). การจัดการทรัพยากรมนุษย์, กรุงเทพมหานคร : หจก.ทิพยวิสุทธิ์.
2) วารสาร
กองบรรณาธิการ. (2559). SCOOP จับประเด็นร้อน “HR 4.0 TRENDS and MOVE ทิศทางการบริหารจัดการ ทรัพยากรมนุษย์ @ Thailand 4.0”. วารสาร HR Society Magazine. 14 (164),36-39.
ธีรทัศน์ มูลแก่น. (2558). การประยุกต์ใช้สัมมาทิฏฐิในการบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่ออยู่ร่วมกับสิ่งแวดล้อมอย่าง ยั่งยืน” วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 2 (ฉบับพิเศษ เนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองวันวิสาขบูชาโลก ประจำปี 2558). 254.
3) วิทยานิพนธ์
อินทิรา ฉิวรัมย์. (2545). ความคิดเห็นของผู้พิพากษาไทยกับทางเลือกในการสรรหาคณะกรรมการตุลาการศาล ยุติธรรม (ก.ต.).(วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารงานยุติธรรม), กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.