วิถีธรรม วิถีครูบา สู่แนวคิดการพัฒนาสังคมอย่างมีส่วนร่วม
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การพัฒนาสังคม เป็นการทำให้คนในสังคมอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข มีการเปลี่ยนแปลง
ที่เกิดขึ้นในทางที่ดีภายในสังคมนั้น ๆ แต่เนื่องจากสังคมไทยในปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ทำให้
วิถีชีวิตในด้านต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงตามไปด้วย
คำว่า “ครูบา” เป็นคำเรียกขานพระสงฆ์ในดินแดนล้านนา หรือภาคเหนือตอนบนของ
ประเทศไทย ผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาสังคมแบบมีส่วนร่วมคือ ครูบาศรีวิชัย ซึ่งได้มีการพัฒนา
สังคมจนกลายเป็นวิถีครูบาที่ได้รับความนิยมและนำกลับมาใช้ใหม่ในการพัฒนาสังคมยุคปัจจุบัน ที่
สังคมต่างถวิลหาการพัฒนาอย่างมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วน วิถีครูบากับการพัฒนาสังคม มีจุดเริ่มต้น
จากการสร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับวิถีครูบาให้กับคนในชุมชนได้ทราบ ทั้งกระบวนการเรียนรู้
กระบวนการปฏิบัติ และกระบวนการสืบทอด
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
จุฑารัตน์ ชมพันธุ์. (2555). การวิเคราะห์หลัก การวิเคราะห์หลัก “การมีส่วนร่วมของประชาชน. ใน
“The Public Participation Handbook: Making Better Decisions through Citizen
Involvement” ในบริบทประเทศไทย”. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม. 8(1) : 127.
ณัฐพงศ์ ดวงแก้ว. (2559X). การศึกษากระแส “ครูบาคติใหม่” ในภาคเหนือของไทย ทศวรรษ 2530-
2550. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
__________. ครูบาคติใหม่ แต่งองค์ทรงเครื่อง พุทธศรัทธาหลังกึ่งพุทธกาล. กรุงเทพมหานคร :
สำนักพิมพ์มติชน, 2562.
ติน ปรัชญพฤทธิ์. (2555). การบริหารการพัฒนา : ความหมาย เนื้อหา แนวทางและปัญหา. พิมพ์ครั้ง
ที่ 13. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทศพล สมพงษ์. (2555). การสังเคราะห์บทเรียนเพื่อการพัฒนาประชาธิปไตยชุมชน. กรุงเทพมหานคร
: บริษัท ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์ จำกัด.
นิยม เวชกามา. รูปแบบการมีส่วนร่วมทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตย ของประชาชนชาว
สกลนครตามแนวพุทธจิตวิทยา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธ
จิตวิทยา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูวิทิตศาสนาทร, พระมหาอ านวย ป ฺญาวชิโร และ พระครูใบฏีกาหล้า อมรเมโธ. (2552). เรื่อง
เล่า จากภาพ วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร. เชียงใหม่: วิทอิน ดีไซน์.
พระครูสังฆรักษ์ประจวบ วุฑฺฒิจารี และคณะ. (2562). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาสังคม
จังหวัดเชียงใหม่. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. 10(1) : 102.
พระนฤพันธ์ ญาณิสฺสโร. (2562). วิถีครูบา: แนวคิดและกลไกการพัฒนาสังคมแบบมีส่วนร่วม. วารสาร
ศิลปะการจัดการ. 3(3) : 211.
พระมหาพชร กิตฺติวรเมธี. (2564). การพัฒนาสังคมโดยใช้หลักความเชื่อด้านพิธีกรรมทาง
พระพุทธศาสนา. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 8(7) : 42.
พระมหาสง่า ธีรสวโร. (2553). ครูบา เนื้อนาบุญของล้านนา. ใน เถราภิเษก พิธียกยอสมณศักดิ์
พระสงฆ์ในล้านนา. เชียงใหม่ : แม็กซ์พริ้นติ้ง.
วรนุช สิปิยารักษ์. (2558). เอกสารประกอบการสอน รายวิชา การพัฒนาสังคม. คณะมนุษยศาสตร์
และสังคมศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
อำพร มณีเนียม. (2563). การพัฒนาสังคมไทยตามหลักฆราวาสธรรม. วารสารมหาจุฬาตานี
ปริทรรศน์. 2(3) : 52.
Alastair. (1982). Kinds of Literature : An Introduction to the Theory of Genres and
Modes. Cambridge : Mass.
C. Northcote Parkinson. ( 1 9 8 4 ) . Effect of definition on incidence of post infarction
pericarditis. PB Oliva, SC Hamill, JV Talano, : Circulation.
Cohen and Uphoff. cited in Narayanasamy,N.. ( 2 0 0 9 ) . Participatory rural appraisal :
Principles, methods and application. California : Sage Publications.
T.R. Dye. (1999). Politics in America. (3ed.). Upper Saddle Rever. New Jersey : Prentice
Hall.