กระบวนการส่งเสริมการเลือกตั้งแบบมีส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้งนายก องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับกระบวนการส่งเสริมการเลือกตั้งแบบมี
ส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ของประชาชนในเขต
เทศบาลตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อ
กระบวนการส่งเสริมการเลือกตั้งแบบมีส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วน
จังหวัดอุตรดิตถ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ และ 3)
เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในกระบวนการส่งเสริมการเลือกตั้งแบบมีส่วนร่วม
ทางการเมืองในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ของประชาชนในเขตเทศบาล
ตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ การวิจัยนี้เป็นแบบผสานวิธี ประกอบด้วยการวิจัยเชิง
ปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล โดยมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ
๐.๗๖1 ผลการวิจัยพบว่า ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับหลักสัปปุริสธรรม ๗ กับกระบวนการส่งเสริมการ
เลือกตั้งแบบมีส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ของ
ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ ได้แก่ หลักสัปปุริสธรรม โดย
ภาพรวม อยู่ในระดับ ปานกลางความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัปปุริสธรรมกับกระบวนการส่งเสริมการ
เลือกตั้งแบบมีส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ของ
ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยภาพรวม พบว่า มี
ความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับ ค่อนข้างน้อย (R=.๒๒๘**) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑
และปัญหาและอุปสรรคในกระบวนการส่งเสริมการเลือกตั้งแบบมีส่วนร่วมทางการเมืองในการเลือกตั้ง
นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดอุตรดิตถ์ของประชาชนในเขตเทศบาลตำบลบ้านแก่ง อำเภอตรอน
จังหวัดอุตรดิตถ์ พบว่า การรณรงค์ให้ประชาชนในพื้นที่เกิดความรู้ ความเข้าใจในกระบวนการเลือกตั้ง
ยังน้อยเกินไป โดยเฉพาะขั้นตอนของการเลือกตั้งในช่วงเกิดโรคไวรัสติดเชื้อโคโรนา จึงควรเน้นย้ำให้
เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานได้ดำเนินการประสานงานที่คอยกำกับดูแลและมีความความรู้มากพอเกี่ยวกับการ
เลือกตั้ง จึงทำให้เกิดการสับสนเกี่ยวกับการเลือกตั้งทั้งในท้องถิ่นและการเลือกตั้งระดับประเทศ
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระมล ทองธรรมชาติ และคณะ. (2559). การเลือกตั้ง พรรคการเมือง และเสถียรภาพของรัฐบาล.
กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
กิจจา บานชื่น และกณิกนันต์ บานชื่น. (2560). หลักการจัดการ. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ซีเอ็ด
ยูเคชั่น จำกัด มหาชน.
โกวิทย์ พวงงามและอลงการณ์ อรรคแสง. (2547). คู่มือมิติใหม่องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น:ผู้บริหาร
ท้องถิ่นที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เสมาธรรม.
ธวัช ชูวิทย์สกุลเลิศ. (2550). “ศาลเลือกตั้ง ศึกษาปัญหาทางทฤษฎีและกฎหมายในการจัดตั้งและ
รูปแบบที่เหมาะสมส าหรับประเทศไทย”. วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา
นิติศาสตร์. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ.
นรินทร์ชัย พัฒนพงศา. (2547). การมีส่วนร่วม หลักการพื้นฐาน เทคนิคและกรณีตัวอย่าง. พิมพ์ครั้งที่
2. เชียงใหม่ : สิริลักษณ์การพิมพ์.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2544). การสร้างธรรมาภิบาลในสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน.
เปรมศักดิ์ แก้วมรกฎ. (2560). “วัฒนธรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของวัยรุ่นในสังคมพหุ
วัฒนธรรม: กณณีศึกษา อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหา
บัณฑิต สาขาวิชาการเมืองและยุทธศาสตร์การพัฒนา. คณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม
: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พิมลจรรย์ นามวัฒน์. (2541). “การเลือกตั้ง” เอกสารการสอนชุดวิชาสถาบัน และกระบวนการ
ท า ง ก า ร เ มื อ ง ไ ท ย ห น่ ว ย ที่ 1 2 ส า ข า วิ ช า รั ฐ ศ า ส ต ร์. น น ท บุ รี :
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พชรดนัย วัชรธนพัฒน์ธาดา. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อการคอร์รัปชันขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
วารสารการเมือง การบริหารและกฎหมาย. 12(2).
ราชกิจจานุเบกษา. (2560). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับ พ.ศ.2560. มาตรา 133 (3)
มาตรา 236. มาตรา 256 (1)
วัชรา ไชยสาร. (2564, 18 ธันวาคม). พัฒนาการมีส่วนร่วมในทางการเมืองกับประชาธิปไตยแบบมี
ส่ ว น ร่ ว ม แ ล ะ พ หุ ก า ร เ มื อ ง : ก า ร เ มื อ ง ภ า ค ป ร ะ ช า ช น . แ ห ล่ ง ที่ ม า :
https://www.parliament.go.th/ewtadmin/ewt/parliament_parcy/ewt_news.
php?nid=16001&filename=visit
วัชรา ไชยสาร. (2544). ระบบการเลือกตั้งกับการเมืองไทยยุคใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร :
บี.เจ.เพลท โปรเซสเซอร์.
สมคิด บางโม. (2558). องค์การและการจัดการ. กรุงเทพมหานคร : บริษัทวิทยพัฒน์ จำกัด.
สาธิต กฤตลักษณ์. (2561). “การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนตามหลักธรรมาภิบาล”.
วารสารมหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. ปีที่ 7 ฉบับที่ 1 (มกราคม-
มิถุนายน 2561):
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2565, 15 มกราคม). สาระน่ารู้เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ ชุด “สิทธิ
เสรีภาพ และหน้าที่ของปวงชนชาวไทย”. http://www.royin.go.th/dictionary/
สำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลต าบลบ้านแก่ง. (2564). สำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลบ้านแก่ง
อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์. งานทะเบียนราษฎร.
สุขุม นวลสกุล. (2535). การเมืองการปกครองไทย. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยรรามคำแหง.
อคิน ระพีพัฒน์. (2547). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนา. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์
การศึกษานโยบายสาธารณสุข.
อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น .
กรุงเทพมหานคร : จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.