หลักพุทธธรรมกับภาวะผู้ตามในยุค ๔.๐

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

จิตตกร จันทร์ศิลป์

บทคัดย่อ

ยุค 4.0 หรือไทยแลนด์ 4.0 เป็นระบบงานที่เกิดจากการประยุกต์ใช้ระบบคอมพิวเตอร์ การสื่อสาร การประมวลผล เทคโนโลยีที่ทันสมัย เพื่อเชื่อมต่อกับระบบอินเตอร์เน็ต ซึ่งเป็นเครื่องมือที่สามารถทำงานได้ในรูปแบบต่างๆ ที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาองค์กร แต่ปัจจัยสำคัญที่จะทำให้องค์กรหรือหน่วยงานสามารถดำเนินไปได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล หรือเหนือคู่แข่งได้นั่นก็คงต้องอาศัยบทบาทของฝ่ายปฏิบัติการ ที่ต้องรับรู้ในเรื่องราวของ “ภาวะผู้ตาม” หากบุคคล (ฝ่ายปฏิบัติ) เหล่านั้นได้รับการพัฒนาและสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับบทบาทหน้าที่ของตนเองก็จะส่งผลให้บุคคลเหล่านั้นสามารถทำงานได้เป็นอย่างดี และการพัฒนาศักยภาพของผู้ตามให้มีอยู่ในระดับที่เหมาะสมแก่การปฏิบัติงานที่ตนเองรับผิดชอบ จึงมีความสำคัญและความจำเป็นอย่างมาก รวมทั้งองค์กรหรือหน่วยงาน ก็จำเป็นต้องสร้างให้ผู้ตามมีความรู้ ทักษะ และทัศนคติไปในทิศทางเดียวกับการความต้องการขององค์กรหรือหน่วยงานนั้นๆ “อิทธิบาท 4” จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งที่จะนำพาบุคคล องค์กรเหล่านี้ไปสู่ความสำเร็จ ซึ่งจำแนกไว้เป็น 4 คือ ฉันทะ หมายถึง ความพอใจรักใคร่ในการงานที่กระทำ วิริยะ หมายถึง ความเพียรพยายามในการประกอบการงานนั้น จิตตะ หมายถึง ความใฝ่ในงานไม่ทอดทิ้งธุระ วิมังสา หมายถึง ความหมั่นตริตรองพิจารณาหาเหตุผลในงานที่ทำ ดังนั้น การใช้หลักธรรม “อิทธิบาท 4” เป็นการใช้ฐานความคิดของธรรมทั้ง 4 ที่สอดแทรกให้ระบบที่พัฒนาขึ้นสามารถทำให้ผู้ปฏิบัติทำงานเป็นทีม มีการพัฒนาตนเองให้เท่าทันกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ อิทธิบาท 4 จึงเป็นเคล็ดลับของความสำเร็จในกิจการทั้งปวง

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. ภาวะผู้นำและกลยุทธ์การจัดการองค์การพยาบาลในศตวรรษที่ 21. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551.

พนิดา ขวัญพรหม. ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถในการสอนงานของหัวหน้าหอผู้ป่วย ภาวะผู้ตามของพยาบาลวิชาชีพกับประสิทธิผลของทีมการพยาบาล ตามการรับรู้ของพยาบาล โรงพยาบาลทั่วไปเขตภาคเหนือ, วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล). คณะพยาบาลศาสตร์: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย: กรุงเทพมหานคร, 2553.

วรางคณา กาญจนพาที. ภาวะผู้นำและภาวะผู้ตามที่มีอิทธิพลต่อประสิทธิผลองค์การ: กรณีศึกษาธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย, วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการจัดการทั่วไป คณะบริหารธุรกิจ (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี: ปทุมธานี), 2556.

วรัชยา ศิริวัฒน์. ลักษณะผู้ตามที่มีประสิทธิผลกับแนวทางการพัฒนาผู้ตามในยุคปฏิรูประบบราชการ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: [http://www.9anant.com/index.php?lay](http://www.9anant.com/index.php?lay). [11 มกราคม 2560].

สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. ภาวะผู้นำ ทฤษฎีและปฏิบัติ: ศาสตร์และศิลป์สู่ความเป็นผู้นำที่สมบูรณ์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: วิรัตน์ เอ็ดดูเคชั่น, 2548.

อนุพงศ์ อวิรุทธา. “ใครคือผู้ตามที่ดี”. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: [https://www.siamturakij.com](https://www.siamturakij.com). [26 กันยายน 2559].

Cameron, K. S. & Quinn, R. E. Diagnosing and Changing Organizational Culture: Based on the Competing Values Framework. Massachusetts: Addison-Wesley, 1999.

Chaleff, I. The Courageous Follower: Standing up to and for our leaders. San Francisci: Berret-Koehler, 1995.

Dixon, G., & Westbrook, J. Followers revealed. Engineering Management Journal. 15(1), 2003.

Kelley, R. E. In Praise of Follower. Harvard Business Review. November–December, 1988.

Kelley, R. E. The Power of Followership. New York: Doubleday, 1992.

Sullivan, D. J. & Decker, P. J. Effective Leadership Management in Nursing. (5th ed). New Jersey: Prentice-Hall, 2009.