คุณค่าและความสำคัญของการบิณฑบาตในพระพุทธศาสนา

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

ภารดี พูลประภา เอี่ยมเจริญ
พระอธิการสมนึก จรโณ
พระอนงค์ไชย วิลาศักดิ์

บทคัดย่อ

การบิณฑบาตเป็นถือวิธีการดำรงชีวิตที่เหมาะสมสำหรับเพศบรรพชิตในพระพุทธศาสนา
เป็นกิจวัตรประจำวันที่พระภิกษุจะต้องประพฤติปฏิบัติตามหลักพระวินัย พระพุทธองค์ทรงบัญญัติ
ข้อวัตรปฏิบัติสำหรับการบิณฑบาตมีปรากฎในคัมภีร์พระวินัยปิฎกอยู่ในเสขิยกัณฑ์ปริมณฑลวรรค
ได้แก่ บทบัญญัติเกี่ยวกับการนุ่งห่ม การโคจรบิณฑบาต กริยามารยาทในการรับบิณฑบาตและการรับ
อาหารบิณฑบาตซึ่งถือเป็นหลักการที่สำคัญของพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาที่จะต้องถือเป็นข้อปฏิบัติ
อย่างเคร่งครัด เพราะการบิณฑบาตมีความสำคัญในฐานะที่เป็นกรณียกิจ และความสำคัญในฐานะที่
เป็นอาชีวปริสุทธิศีล คือ การเลี้ยงชีวิตในทางที่ชอบเป็นการหาเลี้ยงชีพที่มีความบริสุทธิ์สำหรับนักบวช
ผู้ละบ้านเรือนไม่เกี่ยวข้องด้วยบ้านเรือนแล้ว การดำรงชีพของพระภิกษุยังเป็นการสร้าง
อรรถประโยชน์ทั้งสองฝ่าย คือ ประโยชน์ตน และประโยชน์ผู้อื่น นอกนั้นแล้ว การบิณฑบาตยังส่งผล
ต่อคุณค่าด้านดำรงชีพชีวิตที่พระภิกษุคุณค่าด้านการพัฒนาทางกาย ทำให้ร่างกายสมบูรณ์และมี
บุคลิกภาพที่ดีการพัฒนาทางใจ ทำให้มีสมาธิและมีความอดทน และพัฒนาทางปัญญา เห็นคุณค่า
ของการดำรงชีพเพื่อจำกัดกิเลสและไม่ยึดมั่นถือ รู้จักปล่อยวาง เพื่อเป้าหมายสูงสุดทาง
พระพุทธศาสนาคือพระนิพพาน

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

บุญเชิดกิตติธรางกูร. (2546). อธิบายวิชาธรรมสำหรับนักธรรมและธรรมศึกษาชั้นโท .

กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์การศาสนา.

รสนา โตสิตระกูล แปล, ติช นัท ฮันห์ เขียเดิน. (2528). วิถีแห่งสติ. กรุงเทพฯ: ส านักพิมพ์มูลนิธิ

โกมลคีมทอง.

พระสุริยนต์ ทสฺสนีโย (น้อยสงวน). (2554). “การศึกษาวิเคราะห์บิณฑบาตในฐานะเป็นเครื่องมือ

หนุนชีวิต และกุศโลบายในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา”. วิทยนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต.

(บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่

12. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). (2548). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ชุดคำวัด.

กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เลี่ยงเชียง.

พระราชวรมุนี (ป.อ. ปยุตฺโต). (2528). พจนานุกรมพุทธศาสน์ฉบับประมวลศัพท์, พิมพ์ครั้งที่ 3.

กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ.( 2523). คำสอนสำหรับผู้บวชใหม่. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ธรรมสภา.

พุทธทาสภิกขุ. (2529). พุทธทาสกับสวนโมกข์ุประวัติการทำงานของท่านพุทธทาส. กรุงเทพฯ:

ธรรมสภา.

พุทธทาสภิกขุ. (2549). ธรรมกับสุขภาพ ความมีสุขภาพอนามัยทางจิตใจที่ดี. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

ราชบัณฑิตยสถาน.(2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพมหานคร:

นานมีบุ๊คส์พับลิเคชันส์่.

สุชีพ ปุญญานุภาพ.(2541). พจนานุกรมศัพท์พระพุทธศาสนา ไทย-อังกฤษ อังกฤษ-ไทย. พิมพ์ครั้งที่

8. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.

พุทธทาสภิกขุ. (2523). บวชทำไม. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ที่รุ่งแสงการพิมพ์.

สันติสุข โสภณสิริ แปล, ติช นัท ฮันห์เธอคือศานติเขียน. (2537). ลำนำแห่งลมหายใจและรอยยิ้ม.

พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง.