การเสริมสร้างศักยภาพเครือข่ายป่าชุมชนตำบลศรีวิชัย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับศักยภาพเครือข่ายป่าชุมชนตำบลศรี
วิชัย 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของประชาชนเกี่ยวกับศักยภาพเครือข่ายป่าชุมชนตำบล
ศรีวิชัย 3) เพื่อเสนอแนวทางการเสริมสร้างศักยภาพเครือข่ายป่าชุมชนตำบลศรีวิชัย อำเภอลี้ จังหวัด
ลำพูน ตามหลักสาราณียธรรม ดำเนินการวิจัยโดยการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods)
คือเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วน
เบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีและค่าเอฟ ในส่วนของแบบสัมภาษณ์ ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิง
เนื้อหาโดยวิธีการพรรณนาอ้างอิงคำพูดบุคคล
ผลการวิจัย 1) ประชาชนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับศักยภาพเครือข่ายป่าชุมชนตำบลศรีวิชัย
โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (X = 3.38) 2) การทดสอบสมมติฐาน พบว่า วุฒิการศึกษา และ
ระยะเวลาการเป็นสมาชิก มีระดับความคิดเห็นแตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ ส่วนด้านเพศ
อายุ และอาชีพ มีระดับความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว้และ 3) ผู้ให้ข้อมูล
สำคัญส่วนใหญ่เน้นในเรื่องของการมีส่วนร่วมให้เกิดขึ้นในชุมชน สร้างความตระหนักรู้ในคุณค่าและ
การใช้สอยประโยชน์จากป่าชุมชน การเชื่อมโยงบทบาทหน้าที่ของคณะกรรมการป่าชุมชนให้เข้ากับ
ชาวบ้าน และภาครัฐ การคำนึงถึงการกำหนดกฎกติกา การสร้างความโปร่งใสในการตรวจสอบการ
บริหารจัดการกองทุน การสร้างความรู้ความเข้าใจให้เกิดขึ้นกับชาวบ้าน โดยเฉพาะในเรื่องของ
กฎระเบียบต่าง ๆ ของทางราชการ
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรมป่าไม้. (2562). เอกสารประกอบโครงการสัมมนาเชิงปฏิบัติการ เรื่อง “การพัฒนาศักยภาพ
ผู้นำเครือข่ายป่าชุมชน”. สำนักจัดการป่าชุมชน : กรมป่าไม้.
กาญจนา คุ้มทรัพย์. (2558). “การจัดการป่าชุมชนท้องถิ่นอย่างยั่งยืนกรณีศึกษาป่าชุมชนบ้านดอนหมู
จังหวัด อุบลราชธานี”. วารสารการเกษตรราชภัฏ. 14(1) : 32.
ชาญศิษฏ์พงษ์ เถื่อนใย. (2558). “ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์
ทรัพยากรป่าไม้: ศึกษากรณีบ้านพุน้ำร้อน หมู่ที่ 12 ตำบลบ้านเก่า อำเภอเมือง จังหวัด
กาญจนบุรี”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
บานจิตร สายรอค้า และคณะ. (2563). “การเสริมสร้างและฟื้นพลังเครือข่ายป่าชุมชนเพื่อรักษาพื้นที่
ป่าต้นน้ำจังหวัดน่าน”. รายงานวิจัย. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัย และ
นวัตกรรม (สกสว).
พระมหาญาณพงศ์ สมฺปุณฺโณ (จันตา) และคณะ. (2561). “แนวทางการจัดการนกยูงอย่างมีส่วนร่วม
ในพื้นที่ชุมชนบ้านแม่ป้อกใน ตำบลศรีวิชัย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน”. รายงานวิจัยเพื่อ
ท้องถิ่นฉบับสมบูรณ์. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พระราชบัญญัติป่าชุมชน พุทธศักราช 2562. (2562, 29 พฤษภาคม) ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 136
ตอนที่ 71ก. หน้า 71.
พิศมัย วงศ์จำปา และคณะ. (2561). “การเสริมสร้างศักยภาพของเครือข่ายชุมชนในการอนุรักษ์ การ
ใช้ประโยชน์ และการแบ่งปันผลประโยชน์จากป่าชุมชน ในลุ่มน้ำอิงจังหวัดพะเยา-
เชียงราย”. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราช
วิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
วนิดา หรีกประโคน. (2563). “การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายในการจัดการศึกษาของศูนย์การศึกษา
นอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอ สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบ
และการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดบุรีรัมย์”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต.
มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
วรชัย แสนสีระ. “วิบากกรรมร่าง พ.ร.บ. ป่าชุมชน ก้าวแรกกฎหมายภาคประชาชน”. ใน วารสารจุล
นิติ. (ม.ค. - ก.พ. 2552) : 125.
ศิลาศักดิ์ วินันต์. (2563). “โครงการวิจัยสิทธิหน้าที่และความรับผิดชอบของชุมชนและองค์กรชุมชน
ในการมีส่วนรวมบริหารจัดการปัญหาหมอกควันไฟป่าอย่างยั่งยืน (พื้นที่ตำบลแม่ตืนและ
ตำบลศรีวิชัย)”. รายงานฉบับสมบูรณ์. สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์วิจัยและ
นวัตกรรม สกสว.).
สุจิรา มีทอง. (2560). “การบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขยายโอกาสใน
เครือข่ายการจัดการศึกษาที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระนอง”.
ก า ร ป ร ะ ช ุม วิช า ก า ร เ ส น อ ผ ลง า น วิจัย ร ะ ดับ ช า ติแ ล ะ น า น า ช า ติ ค รั้ง ที่ 8 .
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
สุวัฒ ดวงแสนพุด. (2564). “การจัดการป่าชุมชนแบบมีส่วนร่วม: กรณีศึกษาป่าชุมชนภูปอบ บ้านวัง
น้ำมอก ตำบลพระพุทธบาท อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย”. วารสารมหาวิทยาลัย
ราชภัฏมหาสารคาม. 15(1): 103-104.