การปรับตัวต่อธรรมชาติสิ่งแวดล้อมในทัศนะท่านพุทธทาสภิขุ

บทคัดย่อ

การศึกษาการปรับตัวต่อธรรมชาติสิ่งแวดล้อมในทัศนะท่าพุทธทาสภิขุนั้น  เมื่อมนุษย์เรียนรู้ธรรมชาติมาก
ขึ้น  มีความเข้าใจในธรรมชาติมากขึ้น วิวัฒนาการของความสัมพันธ์ระหวํางมนุษย์กับธรรมชาติจึงก้าวเข้ามาสู่ระดับที่
มนุษย์ปรับตัวเข้ากับธรรมชาติ พวกเขาเรียนรู้และเข้าใจธรรมชาติของพืชและสัตว์ ได้ผ่านการลองผิดลองถูกในสิ่งที่พวก
เขากินเข้าไป  ไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์  การเปลี่ยนแปลงครั้งสําคัญของวิถีการดําเนินชีวิตของมนุษย์คือการที่มนุษย์รู้จัก
ปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ โดย “การปรับสภาวะกับสิ่งที่มีชีวิตเปลี่ยนสภาพไปตามการ เปลี่ยนแปลงของเงื่อนไขภายนอก”  
ลักษณะเฉพาะเหล่านี้เป็นผลจากการปรับตัวให้เหมาะสมต่อสภาพแวดล้อมในช่วงที่มีวิวัฒนาการ ซึ่งท่านพุทธทาสภิกขุ
กล่าวว่า เกิดจากวิถีชีวิตที่เสียความสมดุลเช่น เมื่อมนุษย์มีการใช้ทรัพยากรเป็นจํานวนมากเพราะขาดหลักของความ
พอดี หรือพอประมาณนั้นจึ่งเป็นต้นเหตุแห่งการเสียความสมดุลตามมา ฉะนั้น อิทัปปัจจยตาที่เป็นวิวัฒนาการของ
วิถีชีวิตหรือสิ่งต่าง ๆ ทั้งหมด ต้องมีความสมดุลกันตั้งแต่เริ่มแรก เช่น ต้นไม้ สัตว์ คนและสูงกว่าคนอื่นๆ ต้อง
วิวัฒนาการมาเป็นลําดับ เพราะทุกสิ่งอย่างมีเหตุเป็นปัจจัย จึงเกิดมีผลเป็นปัจจัยทอด ๆ ตามกันมา