การจัดการนวัตกรรมท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทยที่ประสบความสำเร็จ : มุมมองเชิงวิเคราะห์โดยใช้ทฤษฎีโครงสร้างหน้าที่นิยม

บทคัดย่อ

บทความฉบับนี้มีวัตถุประสงค์สำคัญคือเพื่อต้องการวิเคราะห์ให้เห็นถึงลักษณะและปัจจัยเงื่อนไขต่างๆ ที่ เกี่ยวข้องกับความสำเร็จในการจัดการนวัตกรรมท้องถิ่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นไทยที่ประสบความสำเร็จ พร้อมทั้งการอธิบายถึงปรากฏการณ์ดังกล่าวโดยใช้มุมมองทางทฤษฎีโครงสร้างหน้าที่นิยมของทัลคอตต์ พาร์สันส์ (Talcott Parsons) ตามแนวคิด AGIL ซึ่งประกอบด้วยการปรับตัว (Adaptation-A) การบรรลุเป้าหมาย (Goal attainment-G) การบูรณาการ (Integration-l) และการรักษาแบบแผน (Latency-L) โดยองค์กรปกครองส่วน ท้องถิ่นไทยที่ประสบความสำเร็จในการจัดการนวัตกรรมซึ่งได้เลือกมาศึกษาและวิเคราะห์ในครั้งนี้ได้แก่ เทศบาลเมือง ร้อยเอ็ด ซึ่งผลจากการวิเคราะห์พบว่าด้านการปรับตัว เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีการดำเนินงานที่ได้มุ่งหวังการจัดทำ บริการสาธารณะในระดับพื้นที่ที่มีการปรับตัวทั้งในมิติทางด้านการเมืองและการบริหารจัดการ ทางด้านเศรษฐกิจ มิติทางด้านสังคม มิติ และมิติทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ขณะที่ด้านการบรรลุเป้าหมาย เทศบาล

เมืองร้อยเอ็ดมีการกำหนดเป้าหมายที่ต้องการขับเคลื่อนการพัฒนาหน่วยงานให้บรรลุผลในรูปแบบของวิสัยทัศน์ พันธ กิจ และยุทธศาสตร์การพัฒนาเอาไว้อย่างเป็นรูปธรรมที่ชัดเจน โดยให้ความสำคัญต่อการหล่อหลอมขัดเกลาสมาชิก ให้คิดและมองไปสู่เป้าหมายเดียวกันใน 2 กลุ่มใหญ่คือ กลุ่มแรกเป็นประชาชนและกลุ่มที่สองเป็นบุคลากร สำหรับ ด้านการบูรณาการ เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีการบูรณาการการทำงานในรูปแบบความร่วมมือกับเครือข่ายต่างๆ ในการ จัดการนวัตกรรมท้องถิ่นทั้งหน่วยงานที่อยู่ในระดับพื้นที่และหน่วยงานที่อยู่นอกพื้นที่ รวมตลอดถึงหน่วยงานใน ต่างประเทศอีกด้วย นอกจากนี้ด้านการรักษาแบบแผน เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดมีการยึดมั่นในหลักการบริหารงานตาม หลักธรรมาภิบาลและความเป็นเมืองน่าอยู่อย่างยั่งยืน ซึ่งการรักษารูปแบบหรือดำรงไว้ซึ่งสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม และการจูงใจของหน่วยงานที่เห็นได้ชัดเป็นรูปธรรมได้แก่ วัฒนธรรมแบบที่มุ่งเน้นจริยธรรม วัฒนธรรมแบบที่มุ่งเน้น การทำงานเป็นทีม วัฒนธรรมแบบที่มุ่งเน้นนวัตกรรม วัฒนธรรมแบบที่มุ่งเน้นการมีส่วนร่วมของประชาชนและ เครือข่ายความร่วมมือต่างๆ เป็นต้น