ศึกษาวิธีการแก้ปัญหาการทำอัตวินิบาตกรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับการทำอัตวินิบาตกรรม 2) ศึกษาแนวคิด ทางด้านพุทธจริยศาสตร์ต่อการทำอัตวินิบาตกรรม และ 3) ศึกษาวิเคราะห์แนวทางแก้ไขปัญหาการทำ อัตวินิบาตกรรมในพระพุทธศาสนาเถรวาท
ผลการศึกษาพบว่า ในคัมภีร์พระพุทธศาสนามีหลักฐานการทำอัตวินิบาตกรรม เช่นกรณีพระฉันนเถระและ พระวักกลิเถระ แต่ตามหลักพุทธจริยศาสตร์นั้น พระพุทธศาสนาไม่สนับสนุนการฆ่าผู้อื่นและฆ่าตนเอง เพราะการเกิด เป็นมนุษย์นั้นเป็นเรื่องยาก ควรใช้ชีวิตให้เกิดประโยชน์สูงสุด การพ้นทุกข์ตามหลักพระพุทธศาสนาคือการเจริญตาม หลักอริยสัจ 4 บนหลักการที่ว่า ธรรมเหล่าใดมีเหตุให้เกิด ก็ย่อมมีเหตุให้ดับธรรมนั้นได้ แนวทางป้องกันการทำ อัตวินิบาตกรรมตามหลักพุทธศาสนาจึงเป็นการทำความเข้าใจกับต้นตอของการทำอัตวินิบาตกรรมคือ อวิชชา โดย (1) การสร้างสัมมาทิฏฐิ ที่อาศัยเครื่องมือ 2 อย่าง คือ ปรโตโฆสะและโยนิโสมนสิการ และ (2) การมีกัลยาณมิตร เพราะกัลยาณมิตรจะเป็นผู้ที่ช่วยเหลือให้ปัญหานั้นหมดไปได้
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
เกียรติศักดิ์ ดวงจันทร์. (2557). “พุทธจริยศาสตร์กับการตั้งครรภ์แทน”, วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 6 (1): 187.
ขนิษฐา แสนใจรักษ์. (2552). “ในชั่ววูบของการฆ่าตัวตาย: การศึกษาเชิงปรากฏการณ์วิทยาในผู้ที่ผ่านประสบการณ์การพยายามฆ่าตัวตาย”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชวนีย์ พงศาพิชญ์. (2542). “การฆ่าตัวตาย: ปัญหาในยุคสังคมวิกฤต”. วารสารพัฒนาเทคนิคศึกษา. 11 (29) : 24-29.
ธีระ สินเดชารักษ์ และปราโมทย์ ประสาทกุล. (2548). “การฆ่าตัวตายของประชากรไทย: การวิเคราะห์ข้อมูลจากการจดทะเบียนตาย พ.ศ.2547”. การประชุมวิชาการประชากรศาสตร์แห่งชาติ.
พระทนงค์ศักดิ์ ปภังกโร (ตื่นขุนทด). (2554). “การมองโลกตามหลักพุทธปรัชญา”. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสัทธัมโชติกะ ธัมมาจริยะ. (2525). ปรมัตถะโชติกะ มหาอภิธัมมัตถสังคหฎีกา ปริเฉท 5 เล่ม 2. กรุงเทพมหานคร: สุทธิการพิมพ์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราภรณ์ ประทีบธีรานันต์. (2557). “อัตราการฆ่าตัวตายและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมฆ่าตัวตายโรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช จังหวัดสุพรรณบุรี” วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย. ปีที่ 28 ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม 2557): 90-103.
วีรพล กุลบุตร. (2540). แนวโน้ม/ทฤษฎี/ การป้องกันและการแก้ไข. กรุงเทพมหานคร: กองบังคับบัญชาการ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ.
ศุภเจตน์ จันทร์สาส์น. (2554). “คุณภาพชีวิตของคนไทย: นัยจากสถิติการฆ่าตัวตาย”. วารสารปัญญาภิวัฒน์. ปีที่ 2 ฉบับที่ 2 (มกราคม-มิถุนายน, 2554): 42-49.