กรรมประจักษ์ : ตามหลักชีวิตจริง

บทคัดย่อ

คงปฏิเสธไม่ได้ว่าความทุกข์เป็นสิ่งที่ทุกคนบนโลกคงไม่อยากได้ไม่อยากมี ซึ่งหากเราไม่สามารถหาสาเหตุ เจอ เราก็มักจะโทษ “กรรม”แต่ท้ายที่สุดไม่ว่าเราจะรู้หรือไม่รู้ เราทั้งหลายก็หนีไม่พ้น เมื่อใดที่ความทุกข์จากกรรม เกิดขึ้นแล้ว ทุกคนคงอยากหนีให้พ้น หรือพยายามหาทางที่จะแก้ไขบรรเทาดับทุกข์จากกรรมนั้นให้หมดลง ไม่ว่าจะ สรรหาวิธีการใดๆจะเสียเงินเสียทองเท่าไหร่ก็ยอมแลก เพื่อได้มาซึ่งความสุข บางคนใช้เวลาขวนขวายหาวิธีแก้ไขมา ทั้งชีวิตก็ไม่สามารถพบแม้แต่ปากทางเข้าสู่ประตูแห่งความสุขได้เลย เพราะท่านไม่เคยรู้จักแม้แต่ป้ายบอกทางที่จะนำ ทางท่านไป ท้ายที่สุดพุทธศาสนาคือตำราเล่มใหญ่ที่สอนให้เราเอาชนะและหลุดพ้นจากความทุกข์ อันเกิดขึ้นเนื่อง ด้วยกรรมนิยามคือเป็นเรื่องของมนุษยโดยตรง ครอบคลุมโลกแหงเจตจำนง และการปรุงแตงสร่างสรรคทั้งหมดของ มนุษย เป็นแกนนำในการปรุงแตงชีวิตตนเองของมนุษยแตละคนได้ (พระพรหมคุณาภรณ์, 2555) ด้วยการมาปฏิบัติ ธรรมเพื่อให้ได้ซึ่งธรรมมะ แต่ชาวพุทธหรือผู้ปฏิบัติในยุคปัจจุบัน มักจะคิดกันแต่ว่า จะเริ่มต้นปฏิบัติเข้าวัดฟังธรรม ก็ ต่อเมื่อมีอายุมากแล้ว หรือต้องพบกับปัญหาความทุกข์จากกรรมอย่างแสนสาหัสในชีวิตเสียก่อนจึงค่อยหาธรรมมะเข้า สู่ใจ แต่หารู้ไม่ว่าการปฏิบัติธรรมต้องอาศัยการฝึกฝนเพื่อเตรียมพร้อมและป้องกันเสียตั้งแต่ยังไม่พบเจอกับปัญหา ดังนั้นจึงเป็นที่มาของคำสอนของพระพุทธองค์ที่สอนเราให้เข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมเป็นพื้นฐาน เพราะคนเราเกิดมา พร้อมกับกรรมและต้องตายไปพร้อมกับกรรมในที่สุดดังพุทธพจน ที่กล่าวไว้วา “กมฺมุนา วตฺตตี โลโก (ขุ.สุ. 25/382/457) บทความนี้จึงพยายามที่จะสื่อสารถึงคนรุ่นใหม่ที่พยายามตามหาคำตอบที่เหมือนเส้นผมบังตา ด้วย เจ้าชายสิทธัตถะมหาโพธิสัตว์ ได้ใช้เวลาอันแสนยาวนาน เพื่อตามหาหนทางและทรงค้นจน “ธรรม” สิ่งที่ยิ่งใหญ่ ประจักษ์เห็นจริงกับตา กับชาวโลกว่าธรรมมะช่วยเยียวยาและบำบัดความทุกข์ที่เกิดจากกรรมได้จริง และอาจ สามารถนำไปปรับใช้ในชีวิตยุคปัจจุบันได้จริงโดยไม่ต้องสละเวลาในการใช้ชีวิตปรกติไปปฏิบัติธรรมนุ่งขาวห่มขาว หรือไปถือศีลที่วัด และเป็นวิธีที่ลัดสั้นตัดตอน เข้าถึงผู้ที่ไม่ชอบอะไรยุ่งยากและซับซ้อน หรือเข้าใจยาก แต่กระนั้น เรื่องของกรรมยังเป็นสิ่งที่ปุถุชนคนธรรมดาเข้าใจได้ยาก นั้นเพราะเรื่องของวิบากแห่งกรรมเป็นหนึ่งในหลักอจินไตย (4) ที่ไม่ควรคิด ผู้ที่คิดก็จะพึงมีส่วนแห่งความเป็นบ้า ได้รับความลำบากเปล่า (จตุกก. อ๋. 21/104/77)ไม่ใช่วิถีของคน ธรรมดาเช่นเราจะเข้าใจได้ด้วยการนึกคิดเท่านั้น

ดังนั้นการเข้ามาศึกษาและปฏิบัติตามหลักธรรมคำสอนจึงเป็นเสมือนการยืนยันให้เห็นว่า ธรรมมะของพระ พุทธองค์เป็นสิ่งที่ประเสริฐ เพราะถูกกลั่นกรองตกผลึกด้วยประปัญญาอันล้ำเลิศ ที่เกิดจากการสั่งสมมานับชาติไม่ ถ้วน และท่านก็เชิญชวนให้เราทั้งหลายได้น้อมเข้ามาพิจารณา เพราะเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงพิสูจน์และทดลองจนเห็น แจ้งแล้วว่าสามารถช่วยเหลือได้ผลจริง ไม่ใช่เพียงอิงคำกล่าวอ้าง เมื่อเราทั้งหลายได้น้อมใส่จิตใส่ใจเข้าไปปฏิบัติ พิจารณาแล้ว จะสามารถประจักษ์เห็นจริงแก่ผู้นั้นเฉพาะตนเอง ไม่ใช่เพียงแค่การเชื่อหรือฟังสรรพคุณประโยชน์จาก ผู้อื่น แต่จะเห็นผลจนแจ่มแจ้งแก่ใจได้ด้วยตัวท่านเอง ซึ่งสามารถให้ผลได้ไม่จำกัดกาล นั่นคือไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไป ยาวนานแค่ไหนความรู้ที่ได้ประจักษ์แจ้งแก่เรานั้น สามารถช่วยเหลือเราได้จริงทั้งในภพชาติปัจจุบันรวมไปถึงภพชาติ หน้า แม้ว่าหลายศาสนาจะมีความเชื่อในจุดมุ่งหมายสูงสุดที่ต่างกัน แต่พุทธศาสนาได้สอนเราว่า ความปรารถนาอัน สูงสุดคือการหลุดพ้นแม้แต่กรรมเหล่านั้น เพื่อเข้าสู่ความสุขที่แท้จริงอันเป็นนิรันดรคือความว่าง ที่ผู้คนต่างแบกภาระของกรรมกันไว้นานแสนนาน คงถึงเวลาเสียแล้วที่เราทั้งหลายควรต้องหันมองกลับมาสู่ความจริงที่ว่า ตราบใดที่เรายัง ไม่รู้ว่าชีวิตเราเกิดมาเพื่ออะไร และจะไปที่ไหนในที่สุด เราก็คงจะปล่อยเวลาผ่านไป ให้ชีวิตถูกความทุกข์จากกรรมที่ ตนสร้างเข้ามาครอบงำไปตลอดกาล