การพัฒนาชุดความรู้หลักสูตรพระสอนศีลธรรมแบบมีส่วนร่วม ของภาคีเครือข่าย ในจังหวัดเชียงราย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการจัดการเรียนการสอนพระสอนศีลธรรมของ
ภาคีเครือข่ายในจังหวัดเชียงราย 2) เพื่อพัฒนาชุดความรู้หลักสูตรพระสอนศีลธรรมโดยการมีส่วนร่วมของ
ภาคีเครือข่ายในจังหวัดเชียงราย 3) เพื่อวิเคราะห์และนำชุดความรู้หลักสูตรพระสอนศีลธรรมไป
ประยุกต์ใช้ในการสอนศีลธรรมของจังหวัดเชียงราย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative
Reserch) เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่รวบรวมข้อมูลจากเอกสาร (Document) และจาก
การสัมภาษณ์ผลการวิจัยพบว่า
1) การจัดการเรียนการสอนพระสอนศีลธรรมของภาคีเครือข่ายในจังหวัดเชียงราย พบว่า
มีรูปแบบการจัดการสอนดังนี้คือ รูปแบบการเรียนการสอนแบบ “Active Learning” รูปแบบการ
เรียนการสอนแบบการนำเอาโครงการไปพัฒนาพื้นที่ รูปแบบการเรียนการสอนบูรณาการร่วมกับ
ศาสตร์สมัยใหม่
2) การพัฒนาชุดความรู้หลักสูตรพระสอนศีลธรรมโดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย
ในจังหวัดเชียงราย พบว่ามีการพัฒนาชุดความรู้ดังนี้คือ ด้านหลักสูตรพระสอนศีลธรรม ด้านการ
ประเมินผล ด้านการติดตาม
3) วิเคราะห์และนำชุดความรู้หลักสูตรพระสอนศีลธรรมไปประยุกต์ใช้ในการสอนศีลธรรม
ของจังหวัดเชียงราย พบว่า มีการนำหลักสูตรพระสอนศีลธรรมไปใช้ทดลองใช้กับโรงเรียนในจังหวัด
เชียงราย โดยมีการวิพากษ์หลักสูตรจากผู้ทรงคุณทรงคุณวุฒิทางด้านการศึกษา จากนั้นนำไปทดลอง
สอน ประเมินผล และติดตามผล เป็นต้น
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กรมการศาสนา. (2559). โครงการจัดตั้งพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร
: นานมีบูคส์.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2558). พระราชบัญญัติ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ
ราชวิทยาลัย. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : ด่านสุทธาการพิมพ์.
ส านักพัฒนาคุณธรรมจริยธรรม. (2560). เอกสารราชการ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : พิมพ์ที่
บริษัทสุขุมและบุตรจำกัด.
ดวงพร หวานเย็น. (2562). การจัดการการสอนบนเครือข่ายสังคมออนไลน์. พิมพ์ครั้งที่ 5.
กรุงเทพมหานคร : บริษัทพัฒนาคุณภาพวิชาการจำกัด.