การวิเคราะห์ความหลากหลายทางเพศ (LGBTQ) จากภาพยนตร์ เรื่อง POSE: SEASON 1

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระมหาบุญคุ้ม วชิรญาโณ (พงษ์ฐิติภา )
จันทนี กันโฑ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อวิเคราะห์บทบาทของสื่อการแสดงในการสะท้อนต่อกลุ่มผู้มี
ความหลากหลายทางเพศ 2) เพื่อวิเคราะห์การใช้วัจนภาษา และอวัจนภาษาในภาษาอังกฤษในการแสดง
ภาพยนตร์
วิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยงานวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) เครื่องมือที่ใช้เก็บ
รวบรวมข้อมูล ได้แก่ ภาพยนตร์เรื่อง Pose จำนวน 8 ตอน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่
วิเคราะห์ลักษณะของตัวละครเพื่อ การตีบท และการรับสื่อที่ชัดเจน ทำให้เห็นลักษณะได้ชัดเจนมาก
ยิ่งขึ้น จากนั้นได้วิเคราะห์กลวิธีทางภาษาที่สื่อภาพยนตร์โดยศึกษาแนวคิดอรรถศาสตร์เพื่อให้เห็น
กลวิธีในการประกอบแนวความคิดที่เกี่ยวกับความเป็นตัวละครอยู่ในภาษาภาพยนตร์ ทำให้เห็นว่า
ผู้ผลิตภาพยนตร์ได้ใช้กลวิธีทางภาษาที่สัมพันธ์กับความคิดความเชื่อในรูปแบบพรรณนาอธิบายเนื้อหา
ของภาพยนตร์
ผลการวิจัยพบว่า ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นมาเพื่อสะท้อนให้สังคมได้รับรู้เกี่ยวกับความ
หลากหลายทางเพศ ต้องการให้สังคมยอมรับในสิ่งที่พวกเขาเป็น ต้องการมีพื้นที่เป็นของตัวเอง ต้องการ
แสดงความสามารถที่เป็นตัวของตัวเอง ต้องการให้สังคมแบ่งพื้นที่เพื่อให้พวกเขาได้อยู่อย่างคนทั่วไป และ
ต้องการเสรีภาพเป็นของตัวเอง และต้องการให้ทุกคนได้รับรู้ว่า LGBTQ มีความสำคัญอย่างไรและการอยู่
ร่วมกันในสังคมอย่างสงบสุขและมีความสุข

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

LGBT Pride. (2564). เรื่องราวการต่อสู้เพื่อความเท่าเทียมของพลังสีรุ้ง. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล :

https://www.thairath.co.th/lifestyle/life/2123377 [24 สิงหาคม 2564].

ก า ร ย อ ม รับ . (2 5 64). ก า ร ย อ ม รับ LGBTQ ใน สังค มไท ย. [อ อ น ไล น์]. แ ห ล่งข้ อ มู ล :

https://www.mcu.ac.th/article/detail/31119 [24 สิงหาคม 2564].

สิรภพ แกวมาก. (2559). การสร้างตัวละครหลักและวิธีการเล้าเรื่องชายรักชายในสื่อบันเทิงไทย.

วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. คณะนิเทศศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นิกรอาทิตย์. (2562). มองเกย์ผ่านสื่อมวลชน. ในเปิดประตูสีรุ้ง หนังสือและเว็บไซต์ของเกย์ -กระเทย

ในสังคมไทย.ปีเตอร์เอ. กรุงเทพมหานคร : ควอลิตี้ กราฟฟิคเฮ้าส์ .152-158.

Macomb’s, M. (2004). Setting the Agenda: Mass Media and Public Opinion. Cambridge:

Blackwell Publishing.

Lyotard, J. (1984). The Postmodern Condition: A Report on Knowledge. Manchester,

29: Manchester University Press.

De Lind van Wijngaarden, J., & Ojanen, T. (2016). Identity Management and Sense of

Belonging to a Gay Community Among Young Rural Thai Same-sex Attracted

Men: Implications for HIV Prevention and Treatment. Implications for HIV

Prevention and Treatment. Culture, Health and Sexuality, 18(4): 377-390.

ภาพยนตร์. (2564). ภาพยนตร์ เป็นสื่อที่ทรงอิทธิพลสูงสุด ที่จะนำคุณเข้าสู่ความบันเทิงใจแบบไร้

ขีดจำกัด. [ออนไลน์]. แหล่งข้อมูล : https://www.flyboysthemovie.com/2016 [24

สิงหาคม 2564].

จิตติมา ภาณุเดเตซะ และคณะ. (2562). การฉายภาพความรุนแรงต่อผู้หญิง วิเคราะห์มุมองสื่อไทย.

พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร : พี เอ็น พี กรุ๊ป.2558

De Lind van Wijngaarden, J., & Ojanen, T. (2016). Identity Management and Sense of

Belonging to a Gay Community Among Young Rural Thai Same-sex Attracted

Men: Implications for HIV Prevention and Treatment. Implications for HIV

Prevention and Treatment. Culture, Health and Sexuality, 18(4): 377-390.

ปิยะชาติ ทองอ่วม. (2564). ภาพลักษณ์ของกลุ่มชายรักชายในละครโทรทัศน์. [ออนไลน์].

แหล่งข้อมูล : https://www.nangdee.com [24 สิงหาคม 2564].

รัตนวัฒน์ และ คณะ. (2558). คุณสมบัติทางจิตมิติของแบบวัดประสบการณ์การเลือกปฏิบัติในกลุ่มที่

มีความหลากหลายทางเพศ ฉบับภาษาไทย. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต.13 : 43.

เพิ่มศักดิ์ และ จิตต์ระพึงค์. (2556). คุณภาพชีวิตและความพึงพอใจในชีวิต. วารสารวิจัยสาธารณสุข

ศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.12 (4) (มีนาคม 2556).1 : 10.

จิณณ์นภัส แสงมา. (2559). การวิเคราะห์วาทกรรมเรื่องเสรีภาพทางเพศ ในการตอบปัญหาทางเพศ

ของสื่อมวลชนไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต.คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์

มหาวิทยาลัย.88.