การส่งเสริมประชาธิปไตยในประเทศไทย
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทคัดย่อบทความวิชาการชิ้นนี้พยายามที่จะศึกษาวิเคราะห์ถึงกระบวนการในการส่งเสริม
ประชาธิปไตยในประเทศไทย ซึ่งพบว่า เครื่องมือสำคัญในการส่งเสริมและพัฒนาประชาธิปไตยใน
ประเทศไทย คือ การส่งเสริมที่สามารถพัฒนาคนให้มีคุณลักษณะตามที่สังคมต้องการที่จะต้องแสดง
บทบาทให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมโดยรวม ปัจจุบันประชาธิปไตยในประเทศไทย
ก าลังก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี แบบไร้พรมแดนที่สังคมเข้าถึงกันอย่างง่ายดาย
โดยไร้ขีดจำกัด ซึ่งอยู่บนพื้นฐานแห่งยุคแบบเสรีของทุนนิยมที่มาครอบงำกลืนกินทรัพยากรของชาติ
อาศัยนโยบายสาธารณะเข้ามาโดยถูกต้องซึ่งไร้การตรวจสอบ จะเห็นได้ว่าเป็นยุคที่ได้มาซึ่งระบอบการ
ปกครองแบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขซึ่งมีความสลับซับซ้อน มีการ
เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้การส่งเสริมประชาธิปไตยของไทยถึงเวลาปรับเปลี่ยนอีกครั้ง สามารถ
สร้างผลผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการบริบทของสังคมไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมทั้งผลผลิต
ทางคุณลักษณะของผู้ที่สำเร็จหลักสูตรการเป็นผู้นำองค์กรต่างๆ รวมไปถึงผู้นำระดับชาติในทาง
ปกครองทุกระดับ โดยผ่านการปกครองในระบบเป็นหลัก
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
ทินพันธ์ นาคะตะ. (2543). ประชาธิปไตยไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐประศาสน
ศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สายชล สัตยานุรักษ์. (2555). วิถีไทยกับการเสริมสร้างความเป็นพลเมืองไทย. ในสรุปการประชุม
วิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 13 ประจ าปี 2554 ความเป็นพลเมืองกับอนาคต
ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพหมานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2552). การเมืองไทยและประชาธิปไตย. กรุงเทพหมานคร : มิสเตอร์ก๊อปปี้
ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2555). วิถีไทยกับการเสริมสร้างความเป็นพลเมืองประชาธิปไตย. ใน สรุป
การประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 13 ประจำปี 2554 ความเป็นพลเมืองกับ
อนาคตประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพหมานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.
พัฒนภูมิ ผ่องยุบล. (2564). การส่งเสริมการปกครองระบอบประชาธิปไตยให้แก่ประชาชนของ
องค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาจุฬานาค
ปริทรรศน์