การส่งเสริมประชาธิปไตยในประเทศไทย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

สิทธิกร พันศิริ
สมยุทธิ์ เรือนงาม

บทคัดย่อ

บทคัดย่อบทความวิชาการชิ้นนี้พยายามที่จะศึกษาวิเคราะห์ถึงกระบวนการในการส่งเสริม
ประชาธิปไตยในประเทศไทย ซึ่งพบว่า เครื่องมือสำคัญในการส่งเสริมและพัฒนาประชาธิปไตยใน
ประเทศไทย คือ การส่งเสริมที่สามารถพัฒนาคนให้มีคุณลักษณะตามที่สังคมต้องการที่จะต้องแสดง
บทบาทให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคมโดยรวม ปัจจุบันประชาธิปไตยในประเทศไทย 
ก าลังก้าวเข้าสู่ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี แบบไร้พรมแดนที่สังคมเข้าถึงกันอย่างง่ายดาย 
โดยไร้ขีดจำกัด ซึ่งอยู่บนพื้นฐานแห่งยุคแบบเสรีของทุนนิยมที่มาครอบงำกลืนกินทรัพยากรของชาติ
อาศัยนโยบายสาธารณะเข้ามาโดยถูกต้องซึ่งไร้การตรวจสอบ จะเห็นได้ว่าเป็นยุคที่ได้มาซึ่งระบอบการ
ปกครองแบบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขซึ่งมีความสลับซับซ้อน มีการ
เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้การส่งเสริมประชาธิปไตยของไทยถึงเวลาปรับเปลี่ยนอีกครั้ง สามารถ
สร้างผลผลิตให้สอดคล้องกับความต้องการบริบทของสังคมไทยได้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมทั้งผลผลิต
ทางคุณลักษณะของผู้ที่สำเร็จหลักสูตรการเป็นผู้นำองค์กรต่างๆ รวมไปถึงผู้นำระดับชาติในทาง
ปกครองทุกระดับ โดยผ่านการปกครองในระบบเป็นหลัก   

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

ทินพันธ์ นาคะตะ. (2543). ประชาธิปไตยไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : คณะรัฐประศาสน

ศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สายชล สัตยานุรักษ์. (2555). วิถีไทยกับการเสริมสร้างความเป็นพลเมืองไทย. ในสรุปการประชุม

วิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 13 ประจ าปี 2554 ความเป็นพลเมืองกับอนาคต

ประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพหมานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

ลิขิต ธีรเวคิน. (2552). การเมืองไทยและประชาธิปไตย. กรุงเทพหมานคร : มิสเตอร์ก๊อปปี้

ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2555). วิถีไทยกับการเสริมสร้างความเป็นพลเมืองประชาธิปไตย. ใน สรุป

การประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ 13 ประจำปี 2554 ความเป็นพลเมืองกับ

อนาคตประชาธิปไตยไทย. กรุงเทพหมานคร : จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

พัฒนภูมิ ผ่องยุบล. (2564). การส่งเสริมการปกครองระบอบประชาธิปไตยให้แก่ประชาชนของ

องค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาจุฬานาค

ปริทรรศน์