การพัฒนาการเรียนผลสัมฤทธิ์ภาษาจีนโดยการใช้สื่อประสมสำหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนจิตราวิทยา
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ประการคือ 1) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ภาษาจีนของนักเรียน
ก่อนกับหลังเรียนด้วยสื่อประสมและเปรียบเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 60 และ2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจ
ของนักเรียนที่มีต่อการเรียนภาษาจีนด้วยสื่อประสม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือนักเรียนชั้น
ประถมศึกษาปีที่ 5 ห้อง 4 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 29 คนได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบ
เป็ น ก ลุ่ ม (Cluster Random Sampling) เค รื่อ งมื อ ที่ ใช้ ใน การวิจัย ประกอบ ไปด้วย
1) สื่อประสมประกอบไปด้วยบัตรภาพและวงล้อค าศัพท์ที่ผ่านการประเมินคุณภาพมีผลการประเมิน
อยู่ในระดับดีถือว่ามีความเหมาะสมน ามาใช้ได้ 2) แผนการจัดการเรียนรู้ที่ใช้สื่อประสมจ านวน 5 แผน
ใช้เวลาในการสอน 5 ชั่วโมงที่ผ่านการประเมินคุณภาพอยู่ในระดับดีมาก 3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์
ภาษาจีนแบบเลือกตอบ 4 ตัวเลือกจ านวน 20 ข้อ (p=.20-.80, r=.20-.80, =.72)และ4) แบบวัด
ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการใช้สื่อประสมในรายวิชาภาษาจีนแบบมาตรประมาณค่า 5 ระดับ
จำนวน 10 ข้อ (IOC>.50) การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองที่มีแบบแผนการทดลองแบบกลุ่มเดียว
ทดสอบก่อนเรียนกับหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบไปด้วย ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ค่า
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าร้อยละ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลสัมฤทธิ์ภาษาจีนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนคิดเป็นค่าเฉลี่ยร้อยละ
12.68 เมื่อเปรียบเทียบกับเกณฑ์ร้อยละ 60 พบว่านักเรียนจำนวน 15 คนคิดเป็นร้อยละ 53.57 ผ่านเกณฑ์การประเมินร้อยละ 60 และ2) ผลการศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนภาษาจีน
ด้วยสื่อประสม พบว่านักเรียนมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมาก
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้ ภาษาจีน กลุ่มสาระการเรียนรู้
ภาษาต่างประเทศ. สำนักคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ,
กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ สกสค.ลาดพร้าว
กาญจนา. (2546). ความพึงพอใจของมนุษย์เป็นการแสดงออกทางพฤติกรรมที่เป็นนามธรรมไม่
สามารถ มองเห็นเป็นรูปร่างได้. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
กิดานันท์ มลิทอง.(2543). เทคโนโลยีการศึกษาร่วมสมัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
กิตติมา. (2529). ความรู้สึกชอบหรือพอใจที่มีต่อองค์ประกอบและสิ่งจูงใจในด้านต่าง ๆ เมื่อได้รับการ
ตอบสนอง. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: มหาววิทยาลัยรามคาแหง.
ชวาล แพรัตกุล .(2514). การทดสอบเพื่อค้นและพัฒนาสมรรถภาพ. กรุงเทพมหานคร :ส านักทดสอบ
ทางการศึกษาและจิตวิทยา วิทยาลัยวิชาการศึกษาประสานมิตร
ดิเรก. (2528). ทัศนคติทางบวกของบุคคลที่มีต่อสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เป็นความรู้สึกหรือทัศนคติที่ดีต่องานที่
ท้าของ บุคคลที่มีต่องานในทางบวก. กรุงเทพมหานคร: เพรส แอนด์ ดีไซน์.
นภารัตน์. (2544). ความพึงพอใจเป็นความรู้สึกทางบวกความรู้สึกทางลบและความสุขที่มี
ความสัมพันธ์กันอย่างซับซ้อน. กรุงเทพมหานคร: เฮาส์ออฟเคอร์มิสท์.
นิพนธ์ สุขปรีดี. (2522). โสตทัศนศึกษา. กรุงเทพมหานคร : แพร่วิทยา.
ประหยัด จิระวรพงศ์. (2527). หลักการและทฤษฎีเทคโนโลยีทางการศึกษา, พิษณุโลกมหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก
สมพร หวานเสร็จ. (2552). การพัฒนาศกยภาพบุคคลออทิสติกโดยใช้ สื่อสนับสนุนการเรียนรู้ผ่านการ
มอง . ขอนแก่น : คลังนานาวิทยา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). รายงานการวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการจัดการเรียนการ
สอน ภาษาจีนในประเทศไทย ระดับบประถมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร :
บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จ ากัด.