กลวิธีการใช้ภาษาในความเรียง “สายลมและเส้นขอบฟ้า” ของ“พิบูลศักดิ์ละครพล”

บทคัดย่อ

วิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการใช้ภาษาในความเรียง “สายลมและเส้นขอบฟ้า”ของ” พิบูลศักดิ์
ละครพล” ซึ่งศึกษากลวิธีการใช้ภาษาในความเรียง ประกอบด้วย คำภาษาถิ่น การสร้างคำ การใช้สำนวนโวหาร และ
การใช้โวหารภาพพจน์โดยนำเสนอในรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์ จากการศึกษากลวิธีการใช้ภาษาในความเรียง
“สายลมและเส้นขอบฟ้า”ของ “พิบูลศักดิ์ละครพล” คณะผู้วิจัยได้ศึกษารวบรวมข้อมูลกลวิธีการใช้ภาษาในความ
เรียง เรื่อง สายลมและเส้นขอบฟ้า สรุปผลการวิจัยได้ดังนี้
1. คำภาษาถิ่น พบการใช้คำภาษาเหนือทั้งหมด 70 คำ
2. การสร้างคำ พบการสร้างคำทั้งหมด 6 ลักษณะ รวมการสร้างคำทั้งหมด 448 แห่ง ดังนี้ คำประสม
จำนวน 175 คำ คำซ้ำจำนวน 153 คำ คำสมาส จำนวน 44 คำ คำซ้อน จำนวน 40 คำ คำมูล จำนวน 29 คำ คำสนธิ จำนวน 7 คำ
3. การใช้สำนวนโวหาร พบการใช้สำนวนโวหารทั้งหมด 5 สำนวนโวหาร รวมการใช้สำนวนโวหารทั้งหมด
38 แห่ง ดังนี้บรรยายโวหาร จำนวน 11 แห่ง เทศนาโวหาร จำนวน 10 แห่ง พรรณนาโวหาร จำนวน 9 แห่ง อุปมา
โวหาร จำนวน 7 แห่ง และสาธกโวหาร จำนวน 1 แห่ง
4. การใช้โวหารภาพพจน์ พบการใช้โวหารภาพพจน์ทั้งหมด 7 โวหารภาพพจน์ รวมโวหารภาพพจน์
ทั้งหมด 50 แห่ง ดังนี้ นามนัย จำนวน 13 แห่ง บุคลาธิษฐาน จำนวน 11 แห่ง สัทพจน์ จำนวน 9 แห่ง อุปมาโวหาร
จำนวน 5 แห่ง อติพจน์ จำนวน 5 แห่งปรพากย์ จำนวน 4 แห่ง และอุปลักษณ์ จำนวน 3 แห่ง