ธรรมรัฐ : การปกครองภาครัฐสู่การเป็นองค์กรคุณภาพ
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งนำเสนอแนวทางการปกครองภาครัฐที่นำไปสู่การเป็นองค์กรคุณภาพภายใต้
คำว่า “ธรรมรัฐ” ที่มีความหมายถึงรัฐที่ดำเนินการด้วยความเป็นธรรมที่แสดงให้เห็นถึงการบริหาร
หน่วยงานภาครัฐที่เน้นไปที่ประโยชน์ของประชาชนเป็นหลัก ซึ่งตามหลักการปกครองหน่วยงาน
ภาครัฐที่มีวัฒนธรรมในการปกครองจากบนลงร่างที่เห็นได้ชัดถึงการรวมศูนย์อำนาจ โดยได้มีการนำ
หลักธรรมาธิปไตยมาสนับสนุนเพื่อสร้างแนวทางในการปกครองภาครัฐที่มีคุณภาพมีความแตกต่าง
จากเดิม ซึ่งแนวทางในการพัฒนาการปกครองภาครัฐสู่องค์กรคุณภาพมีดังนี้ ผู้นำดีที่เป็นปัจจัยหลักใน
การเกิดการปกครองที่ดี วัฒนธรรมดีเป็นการสร้างสิ่งแวดล้อมที่ดีในการปกครอง มีความสร้างสรรค์เป็น
การค้นหาแนวทางใหม่ในการปรับตัวอย่างเหมาะสม มั่นคงด้วยมาตรฐานเป็นการปกครองที่มีเป้าหมาย
เพื่อประโยขน์ส่วนรวม สานต่อความรู้เป็นการส่งต่อองค์ความรู้ในการปกครองเพื่อการปรับปรุงและ
พัฒนาต่อไป สิ่งเหล่านี้จะก่อให้เกิดการพัฒนาการปกครองภาครัฐที่ดีมีความทันสมัยและมีการพัฒนา
อย่างต่อเนื่อง
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
กัลยกร สังขชาติ. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความตื่นตัวทางวัฒนธรรมประชาธิปไตยของ นักศึกษาระดับ
ปริญญาตรีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. วารสารมนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 3 (2), (กรกฎาคม – ธันวาคม) : 21-34.
ไททัศน์ มาลา. (2561). การจัดการปกครองสาธารณะแนวใหม่ (New Public Governance : NPG) :
แนวคิดและการประยุกต์ใช้ในการจัดการปกครองท้องถิ่น. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8 (1), (มกราคม-เมษายน) : 182.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโตฺ). (2547). ธรรมนูญชีวิต. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์การศาสนา.
พระศรีญาณโสภณ (ปิยโสภณ). (2553). รวมกันเราสุข. กรุงเทพมหานคร : พาบุญมา.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. กรุงเทพมหานคร: นาน
มีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์.
วสันต์ เหลืองประภัสร์. (2548). การจัดการภาครัฐแนวใหม่กับการบริหารการปกครองในระบอบ
ประชาธิปไตย : สองกระแสความคิดในการบริหารงานภาครัฐ ลูกค้าหรือพลเมือง. รัฐศาสตร์
สาร รัฐศาสตร์สาร. 26 (2) : 35-86.
สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2557). การพัฒนาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตย,
กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2550). ทฤษฎีองค์การสมัยใหม่ (Modern Organization Theory). คณะรัฐ
ประศาสนศาสตร์ : สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
วิเชียร วิทยอุดม. (2551). แนวคิดรัฐประศาสนศาสตร์และทฤษฎีระบบราชการ. กรุงเทพมหานคร : ธีระ
ฟิล์มและไซแท็กซ์.
วินิจ ผาเจริญ. (2563). ธรรมาธิปไตย : การปกครองระบอบประชาธิปไตยในสังคมไทย. วารสาร
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด. 9 (2), (กรกฎาคม – ธันวาคม) :
750.
Ewalt, J. A. G. (2001). Theories of Governance and New Public Management: Links to
Understanding Welfare Policy Implementation. Paper prepared for presentation at
the Annual Conference of the American Society for Public Administration, Newark,
New Jersey, March 12.
Kooiman, J. (1999).Social-political Governance: Overview, Reflections and Design. Public
Management Review. 1(1).
Osborne, S. P. (2010).Introduction: The (New) Public Governance: A Suitable Case for
Treatment?. In The New Public Governance? : Emerging Perspectives on the Theory and
Practice of Public Governance. Stephen P. Osborne (ed.). London: Routledge.
Wilson, W. (2007). The study of administration. in Shafritz, Jay, M. & Hyde, Albert, C. Classics of
Public Administration. Wadsworth: Cengage Learning.