ประชาธรรม : กระบวนการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนไทย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

จิณณะ โสตะจินดา

บทคัดย่อ

บทความนี้เป็นการนำเสนอมุมมองเกี่ยวกับการส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของ
ประชาชนไทยภายใต้คำว่า ประชาธรรม ที่มีความหมายถึงการ ที่ประชาชนมีธรรมเป็นอำนาจหลักที่
ยึดถือ เห็นได้ชัดว่าการมีส่วนร่วมทางการเมืองมีความสำคัญกับชีวิตประจำวันไม่ว่าจะทางตรงหรือ
ทางอ้อม เป็นส่วนหนึ่งในการขับเคลื่อนสังคมตามหลักประชาธิปไตย เนื่องจากการมีส่วนร่วมทางการ
เมืองเป็นการสร้างโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีบทบาทในการตัดสินใจและร่วมกันจัดสรรทรัพยากรของ
ชุมชนและของชาติ ซึ่งกระบวนการจะต้องตอบโจทย์ในการเข้าถึง เข้าใจ และเข้าร่วมกิจกรรมทางการ
เมือง ทั้งที่เป็นการมีส่วนร่วมทางการเมืองที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ เพื่อแสดงถึงสิทธิโดยชอบ
ธรรมของประชาชนตามหลักประชาธิปไตย ซึ่งได้นำหลักการมีส่วนร่วมมาวิเคราะห์ร่วมกับหลักสุจริต 3 
ที่จะช่วยให้เกิดความร่วมมือให้เกิดในทุกระดับ จากการวิเคราะห์พบว่าขั้นตอนสำคัญในการส่งเสริมการ
มีส่วนร่วมทางการเมืองให้เกิดกับประชาชนไทยประกอบด้วย เข้าใจคือจะต้องมีความรู้เป็นพื้นฐานตาม
สิทธิของตนและสื่อสารให้ผู้อื่นได้อย่างชัดเจน เข้าถึงคือการได้รับโอกาสในการมีส่วนในกิจกรรมทาง
การเมืองในหลากหลายช่องทาง เข้าร่วมคือการเสียสละทั้งเวลาและประโยชน์ส่วนตนเพื่อสร้าง
ประโยชน์ให้กับส่วนรวม และเข้าตรวจสอบคือการเป็นส่วนหนึ่งในการถ่วงดุลอำนาจผ่านการตรวจสอบ
การดำเนินงานภาครัฐ ซึ่งทั้ง 4 ประเด็นนี้เป็นขั้นตอนสำคัญที่จะทำให้เกิดการมีส่วนร่วมทางการเมืองใน
ทุกระดับตั้งแต่การเลือกผู้แทนจนไปสู่การถอดถอนผู้แทนนั่นเอง

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิชาการ

การอ้างอิง

ปัญญา อุดชาชน. (2553) “การได้มาของผู้ดำรงตำแหน่งของศาลรัฐธรรมนูญ คณะกรรมการการ

เลือกตั้งและคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ”. วารสารศาล

ยุติธรรมปริทัศน์. ปีที่ 4 ฉบับที่ 3 (กุมภาพันธ์ – มีนาคม) : 90.

ธโสธร ตู้ทองคำ. (2551) “ปฏิสัมพันธ์ทางการเมือง หน่วยที่ 13”. เอกสารประกอบการสอนชุดวิชา

เศรษฐศาสตร์การเมืองและการปกครองสำหรับผู้นำชุมชน. (กรุงเทพมหหานคร :

สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

สุจิต บุญบงการ. (2548). “กระบวนการทางการเมือง หน่วยที่ 6”. เอกสารการสอนชุดวิชาหลัก

พื้นฐานทางรัฐศาสตร์. (กรุงเทพมหานคร : หจก.อรุณการพิมพ์.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

จักษ์ พันธ์ชูเพชร. รัฐศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร : บริษัท มายด์ พับลิชชิ่ง จำกัด. 2552.

อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2563) การเมืองกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน. วารสารมหาจุฬา

นาครทรรศน์. ปีที่ 7 ฉบับที่ 7 (เดือนกรกฎาคม) : 8.

พระเทพญาณมงคล วิ. (2557) “ปาฐกถาธรรม ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ ที่ใดรู้รักสามัคคี ที่นั่นย่อมมีสันติ

สุข”. วารสารพุทธจักร. ปีที่ 68 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มีนาคม: 13 - 15.