การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการจัดการสวัสดิการผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบล ป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาระดับการจัดการสวัสดิการผู้สูงอายุในยุค
ชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน  2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อ
การจัดการสวัสดิการผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน โดย
จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล  และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการจัดการ
สวัสดิการผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน  ดำเนินการ
วิจัยโดยการวิจัยแบบผสานวิธี (Mixed Methods)ในเชิงปริมาณ ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ 
ผู้สูงอายุที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไปและมีสิทธิรับเงินเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุที่อาศัยอยู่ในเขตพื้นที่เทศบาล
ตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน จำนวน 2.401 คน ทำการสุ่มกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรคำนวณ
ขนาดกลุ่มตัวอย่างของทาโร่ ยามาเน่ ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง คือ 343 คน และเก็บข้อมูลโดยใช้
แบบสอบถาม และทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปเพื่อการวิจัยทางสังคมศาสตร์ เพื่อ
หาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานในการอธิบายลักษณะข้อมูลทั่วไป 
และทำการทดสอบสมมติฐานด้วยการทดสอบค่าที (t-test) และค่าเอฟ (F-test) ด้วยการวิเคราะห์
ความแปรปรวนแบบทางเดียว (One-Way Anova) เมื่อพบว่ามีความแตกต่างจึงทดสอบความ
แตกต่างรายคู่โดยวิธีการหาผลต่างนัยสำคัญน้อยที่สุด (Least Significant Difference : LSD) ในเชิง
คุณภาพ ได้สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 รูป/คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และใช้การวิเคราะห์
ข้อมูลโดยการจัดกลุ่มข้อมูลตามสาระสำคัญของประเด็นการสัมภาษณ์ จากนั้นทำการวิเคราะห์ข้อมูล
เชิงเนื้อหาโดยวิธีการพรรณนาอ้างอิงคำพูดบุคคล   

ผลการวิจัยพบว่า  
1) ระดับการจัดการสวัสดิการของผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก 
อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาป็นรายด้านพบว่า ระดับการ
จัดการสวัสดิการของผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ใน
ด้านที่อยู่อาศัย อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือ ด้านนันทนาการ อยู่ในระดับมาก ด้านสุขภาพอนามัย 
อยู่ในระดับมาก ด้านด้านความมั่นคงทางสังคม ครอบครัว และผู้ดูแล อยู่ในระดับมาก ส่วนด้านรายได้ 
อยู่ในระดับปานกลาง  
2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นต่อการจัดการสวัสดิการผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของ
เทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล  พบว่า ผู้สูงอายุที่มี
วุฒิการศึกษา และลักษณะที่อยู่อาศัย ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการจัดการสวัสดิการของผู้สูงอายุใน
ยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน แตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐาน
การวิจัย  ผู้สูงอายุที่มีเพศ  อายุ  และรายได้เฉลี่ยต่อเดือน ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการจัดการ
สวัสดิการของผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน ไม่
แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย 
3) แนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการจัดการสวัสดิการผู้สูงอายุในยุคชีวิตวิถีใหม่
ของเทศบาลตำบลป่าสัก อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน พบว่า (1) ด้านปัญญาพละ กำลังปัญญา เทศบาล
ควรทำการสำรวจความต้องการของผู้สูงอายุก่อนการทำโครงการต่างๆ (2) ด้านวิริยะพละ กำลังความ
เพียร เทศบาลควรจัดให้มีทีมงานในการลงพื้นที่เยี่ยมเยียนผู้สูงอายุ เพื่อสื่อสารข้อมูลระหว่างผู้สูงอายุ
กับเทศบาล (3) ด้านอนวัชชพละ กำลังสุจริต เทศบาลควรพยายามเก็บรวบรวมข้อมูลและจัดกิจกรรม
ให้ทั่วถึง  (4) ด้านสังคหพละ กำลังความสงเคราะห์ เทศบาลควรทุ่มเทในการจัดสวัสดิการให้กับ
ผู้สูงอายุอย่างแท้จริง เพื่อให้คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุดีขึ้น