การศึกษาภาษาบาลีกับการดำรงอยู่แห่งพระพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

ภาษาบาลี หรือภาษามคธ เป็นภาษาที่จารึกพระไตรปิฎก ทั้งเป็นภาษาที่คนชมพูทวีปในสมัยพุทธกาลนิยมใช้กันทั่วไป จึงเป็น
ภาษาที่พระพุทธเจ้าใช้เผยแพร่พระพุทธศาสนาในสมัยนั้น หลังจากพุทธปรินิพพานมีการทำปฐมสังคายนา พระเถระได้ตกลงกันใช้ภาษา
บาลีสำหรับจดจำพระไตรปิฎก พระสงฆ์สายเถรวาทจึงต้องศึกษาภาษาบาลีให้เข้าใจลึกซึ้งและสามารถเทียบเคียง สอบทานกับพระไตรปิฎก
ที่เก็บไว้ในสถานที่ต่างกันได้ เพื่อรักษาการแปลความหมายพระพุทธพจน์ในพระไตรปิฎกให้ถูกต้องไม่บิดเบือน และหน้าที่นี้ก็เป็นหน้าที่ของ
พระสงฆ์
การศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี เป็นหัวใจสำคัญของการศึกษาของคณะสงฆ์ไทยที่มีผลต่อความมั่นคงแห่งพระพุทธศาสนา
การศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม ทั้งแผนกธรรม และแผนกบาลีนอกจากจะเป็นการศึกษาหลักธรรมคำสั่งสอนแล้ว ยังได้ชื่อว่าเป็นการสืบ
ต่ออายุพระพุทธศาสนาไว้อีกด้วย โดยเฉพาะการศึกษาภาษาบาลี เนื่องจากการศึกษาพระพุทธวจนะในพระไตรปิฏกนั้นต้องอาศัยความรู้
ความเข้าใจใน ภาษาบาลีเป็นหลัก ถ้าขาดความรู้เรื่องพระไตรปิฎกแล้ว พระพุทธศาสนาก็จะต้องเสื่อมสูญไปด้วย
บทความนี้ผู้เขียนจะได้วิเคราะห์ความสำคัญของการศึกษาภาษาบาลีกับการดำรงอยู่แห่งพระพุทธศาสนา โดยจะกล่าวถึงความ
เป็นมา สาเหตุ ความสำคัญของการศึกษาบาลีว่ามีปัจจัยอะไรมาสนับสนุนให้พระพุทธศาสนามั่นคงอยู่จนถึงปัจจุบัน ตลอดถึงจะได้
วิเคราะห์ว่าการศึกษาภาษาบาลีส่งผลต่อการดำรงอยู่แห่งพระพุทธศาสนาอย่างไร เพื่อให้พุทธพจน์ของพระพุทธเจ้าที่เป็นภาษาบาลีคงอยู่กับพุทธศาสนาตลอดไป