แนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระบัณฑิตอาสาพัฒนาชาวเขาบนพื้นที่สูง
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยเรื่องศึกษาแนวทางการเผยแผ่พระพุทธศาสนาสำหรับพระบัณฑิตอาสาบน พื้นที่สูง มีวัตถุประสงค์ได้แก่ เพื่อศึกษาภูมิหลังการเผยแผ่ของพระบัณฑิตอาสาพัฒนาชาวเขา บนพื้นที่ สูง เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรคของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนพื้นที่สูง และ เพื่อศึกษาแนวทางการ เผยแผ่พระพุทธศาสนาสำหรับพระบัณฑิตอาสาบนพื้นที่สูง การศึกษาวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการค้นคว้าข้อมูลจากเอกสาร ข้อมูลชั้นปฐมภูมิ จากคัมภีร์พระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราช วิทยาลัย พร้อมทั้งอรรถกถา ฎีกา และการเก็บข้อมูลภาคสนาม ผลการวิจัยพบว่า ด้านภูมิหลังการเผย แผ่ของพระบัณฑิตอาสาพัฒนาชาวเขา บนพื้นที่สูง พบว่ามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เห็นความสำคัญในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาแก่ชาวเขาบนพื้นที่สูง จึงมอบหมายให้วิทยาเขต เชียงใหม่ เป็นผู้รับผิดชอบดำเนินงานโครงการพระบัณฑิตอาสาพัฒนาชาวเขา เพื่อจัดส่งพระบัณฑิตที่ จบการศึกษาจากทางมหาวิทยาลัยทุกวิทยาเขต ที่สนใจในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนพื้นที่สูง รูปแบบการบริหาร มีคณะกรรมการบริหารงานส่วนกลาง มีคณะกรรมการบริหารงานส่วนภูมิภาค มี หน้าที่ในการจัดทำแผนงบประมาณประจำปี จัดหาพระบัณฑิตอาสา จัดทำแผนยุทธศาสตร์การ ปฏิบัติงาน ส่งเสริม สนับสนุน กำกับติดตาม ประเมินผลการปฏิบัติงานของพระบัณฑิตอาสาภาคสนาม การดำเนินการเผยแผ่พระพุทธศาสนาบนที่สูงตั้งแต่ต้นจนถึงปัจจุบัน ทำให้ชนเผ่าต่างๆ เกิดความ ศรัทธาในพระพุทธศาสนาแสดงตนเป็นพุทธมามกะ ส่งบุตรหลานเข้ารับการบรรพชาอุปสมบท ร่วมมือกับพระสงฆ์จัดตั้งอาศรม เข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนา ประเพณีและวัฒนธรรม มากขึ้นตามลำดับ
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
ส่วน
การอ้างอิง
คูณ โทขันธ์. (2545). พุทธศาสนากับสังคมและวัฒนธรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: โอ เอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2539). การพัฒนาที่ยั่งยืน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง.
สุมน อมรวิวัฒน์. (2548). การพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาประถมศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.