บทบาทของพระสงฆ์ในการใช้ภาษาสื่อสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะในยุคโลกาภิวัตน์

บทคัดย่อ

ภาษา (Language) เกิดขึ้นเพื่อเสนอความต้องการของมนุษย์ โดยมนุษย์เป็นผู้สร้างและใช้ ภาษาเพื่อประโยชน์ในการดำเนินชีวิต ภาษาจึงเป็นกิริยาอาการตลอดจนระบบสัญลักษณ์ที่มนุษย์ สร้างขึ้นโดยตกลง รับรู้ และเข้าใจความหมายร่วมกันในการติดต่อ สื่อสาร ถ่ายทอด ตลอดจน แลกเปลี่ยนความรู้ ความคิด ความรู้สึก และอารมณ์ จากบุคคลหนึ่งไปสู่อีกบุคคลหนึ่งไม่ว่าจะวิธีใดวิธี หนึ่ง หรือหลายวิธี ส่วนการสื่อสาร (Communication) ใน Columbia Encylopedia เป็นพฤติกรรม เจตนา การติดต่อสื่อสารระหว่างมนุษย์โดยอาศัยกระบวนการแลกเปลี่ยนถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด ตลอดจนประสบการณ์ระหว่างกัน "ภาษาเพื่อการสื่อสาร" (Languagr for Communication) คือ"การที่มนุษย์ใช้ภาษาในรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเสียง กิริยาอาการ ระบบสัญลักษณ์อื่น ๆ ฯลฯ ที่ตก ลงรับรู้ร่วมกันในการติดต่อสื่อสาร ซึ่งเป็นการถ่ายทอดแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิด ทัศนคติ ระหว่าง กันและกันเพื่อให้เกิดผลตอบสนองที่ตกลงกับวัตถุประสงค์ที่วางไว้ ปัจจุบันในยุคโลกาภิวัตน์ กำลัง เผชิญวิกฤติด้านคุณธรรมและจริยธรรมอย่างรุนแรง การเปลี่ยนถ่ายทางวัฒนธรรมอย่างรวดเร็ว ค่านิยมที่ดีงามของไทยเสื่อมถอย สิ่งเหล่านี้ล้วนสะท้อนได้จากพฤติกรรมของคนในยุคโลกาภิวัตน์ ที่ เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว การเผยแผ่พระพุทธศาสนา จึงเป็นเครื่องมือสำคัญในการแก้ไขปัญหา ใน การขาดคุณธรรม จริยธรรมของคนในยุคโลกาภิวัตน์ บทบาทของพระสงฆ์ในการใช้ภาษาสื่อสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะในยุคโลกาภิวัตน์ จึงมีส่วนสำคัญต่อความเข้าใจในหลักคำสอน ทำให้เกิดการบรรลุ ธรรมะตามวัตถุประสงค์ และเจตจำนงค์ในหลักธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า