การพัฒนารูปแบบและเทคนิคการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จังหวัดเชียงราย

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

กำพล สุกันโท

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง “การพัฒนารูปแบบและเทคนิคการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนก
สามัญศึกษา จังหวัดเชียงรายเป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ” มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัญหาการเรียนการสอน
ภาษาอังกฤษ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษของโรงเรียนพระปริยัติธรรม
แผนกสามัญศึกษา จังหวัดเชียงรายและเพื่อน าเสนอรูปแบบและเทคนิคการสอนวิชาภาษาอังกฤษต่อโรงเรียนพระ
ปริยัติธรรม กลุ่มตัวอย่างการวิจัย สถานที่ได้แก่โรงเรียนพระปริยัติธรรมในจังหวัดเชียงรายจำนวน 5 โรงเรียน บุคคล
ผู้ให้ข้อมูลได้แก่ผู้บริหารโรงเรียนจ านวน 5 รูป/คน ครูผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษ 10 รูป/คน นักเรียนที่เรียนระดับ
มัธยมศึกษาตอนปลายจำนวน 169 รูป ผู้วิจัยได้ใช้รูปแบบการวิจัยโดยการสังเกต ผู้วิจัยปล่อยให้ทุกสิ่งเป็นไปตาม
ธรรมชาติไม่เข้าไปเปลี่ยนปัจจัยต่าง ๆ สัมภาษณ์ผู้บริหาร ครู และใช้แบบสอบถามกับผู้เรียน สรุปปัญหาและปัจจัย
ต่าง ๆ ที่มีความสัมพันธ์กับการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในโรงเรียนพระปริยัติธรรม
ผลการวิจัยพบว่า ด้านหลักสูตร พบว่า หลักสูตรมีวิชาภาษาอังกฤษให้ผู้เรียนได้เรียนเพียง 2 ชั่วโมงต่อหนึ่ง
สัปดาห์เท่านั้น ด้านผู้เรียน พบว่า นักเรียนมีทักษะพื้นฐานภาษาอังกฤษค่อนข้างต่ำซึ่งสืบเนื่องมาจากชั้น
ประถมศึกษามาก่อนแล้ว นักเรียนขาดประสบการณ์การใช้ภาษาอังกฤษกับเจ้าของภาษา ด้านผู้สอนวิชา
ภาษาอังกฤษ พบว่า ครูผู้สอนมีบทบาทหน้าที่ภาระงานอื่น ๆ นอกจากการสอนมากเกินไป ครูขาดกระบวนการ
กระตุ้นและดึงดูดความสนใจให้ผู้เรียนกระตือรือร้นในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ และด้านกิจกรรม พบว่า โรงเรียนมี
พื้นที่ให้นักเรียนจัดกิจกรรมเพื่อแสดงออกด้านภาษาอังกฤษน้อยมาก จึงเป็นปัจจัยที่มีความสัมพันธ์การเรียนการ
เรียนการสอนวิชาภาษาอังกฤษ
องค์ความรู้ใหม่ที่ค้นพบจากการวิจัย พบว่า ผู้เรียนในโรงเรียนพระปริยัติธรรม มีทักษะพื้นฐานการเรียน
ภาษาอังกฤษค่อนข้างต่ำ มีระดับความรู้ที่แตกต่างกันมาก ผู้วิจัยศึกษาสังเคราะห์รูปแบบการสอนหลายอย่างเพื่อ
พัฒนาด้านภาษาดังกล่าว ปรากฏว่า ไม่สามารถใช้วิธีการสอนเพียงวิธีการเดียวที่จะพัฒนาภาษาอังกฤษของผู้เรียนได้
ค้นพบรูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสาน คือ การเรียนการสอนแบบบูรณาการเป็นการเรียนการสอนแบบ
ผสมผสานหลายวิธี ในชั้นเรียนเดียวกัน ในสถานการณ์ที่ผู้เรียนมีระดับความรู้ภาษาอังกฤษที่แตกต่างกัน ครูผู้สอนวัด
เอาระดับความรู้ความสามารถทางภาษาของผู้เรียนเป็นตัวกำหนดเป้าหมายและกรอบเนื้อหาสาระที่จะใช้ในการ
จัดการเรียนการสอน

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

1.ภาษาไทย

กรมอาเซียน กระทรวงการต่างประเทศ. (2015). ASEAN Mini Book, (Page Maker Co.,Ltd.), กระทรวงการ

ต่างประเทศ: กรุงเทพ ฯ.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจ

และสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (2560-2564). กรุงเทพ ฯ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของ กระทรวงศึกษาธิการ

ฉบับที่ 12 (2560-2564). กรุงเทพ ฯ.

สาวิตรี เถาว์โท และ ประยูร บุญใช้. (2557). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิดการเรียนรู้แบบ

ผสมผสาน รายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารข้ามวัฒนธรรมสำหรับนักศึกษาปริญญาบัณฑิต. คณะมนุษย์

ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.

2.บทสัมภาษณ์

พระครูพิธานพิพัฒนคุณ. ผู้อำนวยการโรงเรียนเวียงชัยพิทยา. (2 กรกฎาคม 2563). สัมภาษณ์.

พระครูไพโรจน์คีรีรักษ์. ตัวแทนผู้อำนวยการโรงเรียนวัดดงชัยพิทยา. (3 กรกฎาคม 2563). สัมภาษณ์.

พระครูวิมลศิลปกิจ (เรืองฤทธิ์ ธนปญฺโญ) ผศ.ดร., รองเจ้าคณะอำเภอเวียงชัย. (3 กรกฎาคม 2563). สัมภาษณ์.

3.หนังสือภาษาอังกฤษ

Janet Cameron. (2012) . The English Speaking World. Printed in to by Litoprint, Genoa. Mark

Farrell and others. (2001). The World of English. First published,

Randolph Quirk and H.G. Widdowson. (2009) . English in the World. Published by Cambridge

University.