การจัดการหนี้สินครัวเรือนเชิงพุทธบูรณาการของกองทุนหมู่บ้านในเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

พระมหาวรวัฒน์ อภินนฺโท
ไกรสร แสนวงค์
สามารถ บุญรัตน์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นของสมาชิกต่อการจัดการหนี้สินครัวเรือนของ
กองทุนหมู่บ้าน ในเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง  อำเภอบ้านโฮ่ง จังหวัดลำพูน  2) เพื่อเปรียบเทียบความ
คิดเห็นของสมาชิกต่อการจัดการหนี้สินครัวเรือนของกองทุนหมู่บ้าน ในเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง   
โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการหนี้สินครัวเรือนเชิงพุทธบูรณาการ
ของกองทุนหมู่บ้าน ในเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง กลุ่มตัวอย่างในงานวิจัย คือ สมาชิกกองทุนหมู่บ้านใน
เทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง จำนวน 272 คน ดำเนินการวิจัยแบบผสานวิธี คือ การวิจัยเชิงปริมาณและการ
วิจัยเชิงคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบน
มาตรฐาน การทดสอบค่าที ค่าเอฟ และการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 รูป/คน 
วิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหาเชิงพรรณนาอ้างอิงคำพูดบุคคล 


ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความคิดเห็นของสมาชิกต่อการจัดการหนี้สินครัวเรือนของ
กองทุนหมู่บ้านในเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (X= 4.33 S.D. = 0.53)  
เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน  2) ผลการเปรียบเทียบระดับความคิดเห็น
ของสมาชิกต่อการจัดการหนี้สินครัวเรือนของกองทุนหมู่บ้าน ในเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง พบว่า สมาชิก
กองทุนหมู่บ้านที่มีวุฒิการศึกษา รายได้เฉลี่ยต่อเดือน และระยะเวลาการเป็นสมาชิก ต่างกัน มีความ
คิดเห็นต่อการจัดการหนี้สินครัวเรือนของกองทุนหมู่บ้านในเทศบาลต าบลบ้านโฮ่ง แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนเพศ อายุ สถานภาพ และอาชีพ มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน 3) 
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับแนวทางการจัดการหนี้สินครัวเรือนเชิงพุทธบูรณาการของกองทุนหมู่บ้าน ใน
เทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง  โดยการนำหลักทิฏฐธัมมิกัตถสังวัตตนิกธรรม 4 มาประยุกต์ใช้ในการจัดการ
หนี้สินครัวเรือน พบว่า มีการส่งเสริมรายได้ให้แก่สมาชิกกองทุนหมู่บ้าน ด้วยการมอบรางวัลแก่ผู้มี
สัจจะในการบริหารทรัพย์ ได้รับคำแนะนำจากสมาชิกต้นแบบที่ประสบความสำเร็จ มีการทำบัญชี
รายรับรายจ่าย นำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้บริหารทรัพย์ได้รับคำแนะนำจากสมาชิก
ต้นแบบที่ประสบความสำเร็จ มีการทำบัญชีรายรับรายจ่าย นำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้
บริหารทรัพย์มีภูมิคุ้มกันเกิดประโยชน์สูงสุดในครัวเรือน 

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

ส่วน

บทความวิจัย

การอ้างอิง

กลางใจ แสงวิจิตร พเนิน อินทะระ และภูมิ ขี้เจริญ. (2562). “FinTech กับบทบาทในการจัดการหนี้

ครัวเรือนนอกระบบ เพื่อปรับปรุงคุณภาพชีวิตอย่างยั่งยืน”, โครงการแผนงานบูรณาการวิจัย

และนวัตกรรม : มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

กิตติศักดิ์ ตุงคนาคร. (2558). “การด าเนินงานกองทุนหมู่บ้าน ตำบลป่าบง อำเภอสารภี จังหวัด

เชียงใหม่”, วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์. บัณฑิตวิทยาลัย :

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ชุติ ระบอบ และคณะ. (2542). ระเบียบวิธีวิจัย. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจ

บัณฑิต.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต. A Constitution For Living.

กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จันทร์เพ็ญ.

พระอาทิตย์ อุชุจาโร. (2560). “กระบวนการแก้ไขปัญหาหนี้สินของกลุ่มสัจจะสะสมทรัพย์ ในจังหวัด

สระแก้ว”, วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม. บัณฑิตวิทยาลัย :

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พลอยปภัส ไชยยานนท์ และวิจิตต์ศรี สงวนวงศ์. (2564). “การวิเคราะห์สภาวะหนี้สินและปัจจัยที่มี

ความสัมพันธ์ต่อหนี้ของสมาชิกสหกรณ์การเกษตร ในเขตภาคเหนือ”, วารสารมหาวิทยาลัย

ราชภัฏลำปาง. ปีที่ 10 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน).

รัตน์ชนก พราหมณ์ศิริ บุษณีย์ เทวะ และณฐวัฒน์ พระงาม. (2560). “ความสามารถของผู้จัดทำ

บัญชีกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองในเขตอ าเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก”, วารสารการวิจัย

กาสะลองคำ. ปีที่ 10 ฉบับที่ 3 (กรกฎาคม-ธันวาคม).

วิลาวรรณ รพีพิศาล. (2550). หลัการจัดการ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร : วิจิตรหัตถกร.

วิลาวรรณ วงค์สุวรรณ. (2016). “การบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านตามหลักธรรมาภิบาลของกองทุน

หมู่บ้านในอ าเภอคี รีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎ ร์ธานี”, JOURNAL OF NAKHONRATCHASIMA

COLLEGE. Vol.10 No.2 (July – December).

ศิริขวัญ วิเชียรเพลิศ. (2558). รายงานการศึกษากองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองแห่งชาติ .

กรุงเทพมหานคร : สำนักงบประมาณของรัฐสภามาสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.

สุนทร ปัญญะพงษ์ และคณะ. (2562). “การบริหารจัดการกองทุนหมู่บ้านตามหลักธรรมาภิบาล:

กรณี ศึกษากองทุน ห มู่บ้านช่อระกา ตำบลนาฝาย อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ”,

วารสารวิชาการ มจร.บุรีรัมย์.

สุวรีย์ ศิริโภคาภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. ลพบุรี: ฝ่ายเอกสารการพิมพ์สถาบันราชภัฎ

เทพสตรี.

สุวลังก์ วงศ์สุรวัฒน์ ศิริรัตน์ ชุณหคล้าย และ วฤษสพร ณัฐรุจิโรจน์, (2562). “การบริหารกองทุน

หมู่บ้านและชุมชนเมืองระดับดีมาก: กรณีศึกษาจังหวัดนครปฐม”, วารสารสันติศึกษา

ปริทรรศน์ มจร. ปีที่ 7 ฉบับที่ 3 (พฤษภาคม-มิถุนายน).

อภินันต์ จันตะนี. (2549). การใช้สถิติวิเคราะห์ข้อมูล สำหรับการวิจัยทางธุรกิจ. คณะวิทยาการ

จัดการ : มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.