บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี

บทคัดย่อ

วิทยานิพนธ์เรื่อง “บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี” มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ไทยในล้านนา 2) เพื่อศึกษาบทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี 3) เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยในการส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี พบว่า การเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระสงฆ์ไทยในล้านนา พบว่า ครูบาเจ้าศรีวิชัย พระสุธรรมยานเถระ (ครูบาอินทจักรรักษา) พระสุพรหมยานเถร (ครูบาพรหมา พรหมจักโก) และพระครูพัฒนกิจจานุรักษ์ (ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา) ทั้ง 4 รูปดังกล่าว มีการเผยแผ่พระพุทธศาสนามีความคล้ายคลึงกันและแตกต่างกันเล็กน้อย

บทบาทการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี สรุปได้ดังนี้ ครูบาเป็นพระเถระที่รอบรู้ทั้งคันถธุระ วิปัสสนาธุระ มีวิชา ปัญญา ปฏิภาณ ประสบการณ์ ปณิธาน ได้ทำบทบาทหน้าที่ของความเป็นพุทธสาวกที่ดี ทำบทบาทหน้าที่สนองงานคณะสงฆ์ด้วยความเรียบร้อย มีความกตัญญูกตเวทีต่อมารดาบิดาและครูบาอาจารย์เป็นยอด มีความรักเชิดชูสถาบันชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ด้วยความเป็นเยี่ยม เปี่ยมด้วยคุณธรรม ท่านมีบุคลิกภาพที่น่าเลื่อมใส ปฏิภาณว่องไว ธรรมะที่นำเสนอง่าย ๆ ใกล้ตัว ตรงประเด็น เนื้อหาสาระธรรมได้เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาบุคคล ครอบครัว สังคมให้เกิดสันติ และการใช้วิธีการและเทคนิคต่าง ๆ ในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ปัจจัยในการส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี สรุปได้ว่า ปัจจัยในการส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของครูบาอภิชัยขาวปี มี 2 ประการ คือ ปัจจัยภายใน ได้แก่ ครูบาอภิชัยขาวปีเป็นผู้รัตตัญญู มีความกตัญญูกตเวทิตาต่อบุพการี ในส่วนปัจจัยภายนอก คือ ครูบาอภิชัยขาวปีเป็นผู้มีปฏิปทาจริยาวัตรและบุคลิกภาพที่งดงาม จึงนำมาซึ่งความเลื่อมใสศรัทธาของพุทธศาสนิกชน เป็นผลทำให้การเผยแผ่พระพุทธศาสนามีความสำเร็จและทำให้พระพุทธศาสนามีความเจริญรุ่งเรืองในถิ่นล้านนาสืบไป